Aby poprawić jakość treści tej witryny i dostosować ją do potrzeb użytkowników, używane są pliki cookie - w tym pliki cookie stron trzecich. Kontynuując korzystanie z tej witryny, wyrażasz zgodę na używanie plików cookie i ewentualną komunikację, gdy wprowadzisz swoje dane kontaktowe w jednym z formularzy na stronie.
Blog

Ile pomidorów zmieści się w szklarni?

Ile pomidorów zmieści się w szklarni?

Uprawa pomidorów

Na pytanie „Ile pomidorów zmieści się w szklarni?” nie odpowiada sam metraż podany przy modelu. Część podłogi zajmują przejścia, strefa przy wejściu i wyposażenie, a liczba stanowisk zależy także od pokroju odmiany oraz sposobu prowadzenia roślin. Najrzetelniej policzysz obsadę wzdłuż zaplanowanych rzędów: zmierz ich użyteczną długość, wybierz rozstawę odpowiednią dla pomidorów i zsumuj liczbę roślin we wszystkich dostępnych rzędach. Poniżej znajdziesz metodę obliczeń i przykład pokazujący, dlaczego powierzchnia całkowita nie jest gotową odpowiedzią.

Szklarnia typu oranżeria w ogrodzie

01

Powierzchnia szklarni to nie liczba stanowisk

Metry kwadratowe opisują powierzchnię podłogi, ale pomidory nie zajmują jej w całości. Trzeba uwzględnić przejście, strefę przy drzwiach oraz półki, pojemniki czy sprzęt, jeśli mają zostać w szklarni. Gdy pominiesz te elementy, otrzymasz teoretyczny wynik, który nie odpowiada układowi możliwemu do obsługi. Samo dzielenie metrażu przez umowną powierzchnię przypadającą na roślinę bywa mylące: pomidory sadzi się w rzędach, a miejsce między nimi może służyć do przechodzenia, nie do uprawy. Ustal też, na jaki okres przygotowujesz plan. Stół zajęty wiosną przez rozsady może zostać usunięty przed sadzeniem pomidorów, ale stałego regału nie można pominąć w letnim układzie. Podobnie wolny fragment przy wejściu może być potrzebny na odkładanie skrzynek podczas zbiorów. Na szkicu zaznacz wyposażenie pozostające przez cały sezon uprawy pomidorów oraz to, które rzeczywiście wyniesiesz. Dzięki temu nie odejmiesz miejsca zajętego tylko chwilowo ani nie policzysz stanowisk pod sprzętem, który ma zostać.

Dwa wnętrza o podobnej powierzchni mogą więc pomieścić różną liczbę roślin. W jednym da się zaplanować dwa dostępne rzędy, w drugim tylko jeden dłuższy lub krótsze grządki po obu stronach przejścia. Rachunek zmieniają też inne uprawy: jeśli część miejsca przeznaczysz na rozsady albo warzywa, nie licz jej jako powierzchni pod pomidory. Warto rozdzielić trzy wielkości: powierzchnię całkowitą, powierzchnię grządek i liczbę stanowisk. Ostatnia z nich wynika z układu i rozstawy, a nie z samego wyniku podanego w metrach kwadratowych.

Zmierz wymiary użytkowe wewnątrz

Zacznij od długości i szerokości dostępnych wewnątrz szklarni, przy podłożu, gdzie będą grządki. Wymiar zewnętrzny może obejmować elementy konstrukcji, więc nie zawsze mówi, ile miejsca zostanie na sadzenie. Przy porównywaniu wariantów z kategorii klasyczne szklarnie aluminiowe sprawdź wymiary konkretnego rozmiaru, a nie tylko nazwę linii czy powierzchnię całkowitą. Jeśli korzystasz z rysunku wymiarowego, ustal, które liczby opisują wnętrze, a które zewnętrzny obrys. W istniejącej szklarni zmierz odległości między elementami ograniczającymi planowane grządki. Jeśli na trasie rzędu występuje zwężenie, zaznacz jego położenie zamiast przyjmować największą szerokość dla całego wnętrza. Wszystkie wartości zapisuj w jednej jednostce, najlepiej w centymetrach, żeby łatwo zestawić je z rozstawą. Odróżnij wymiary odczytane z dokumentacji od własnych pomiarów. Gdy wynik wychodzi na styk, sprawdź pomiar ponownie, zamiast zakładać, że brakujące centymetry uda się odzyskać podczas sadzenia.

Zapisz również miejsca, których nie da się przeznaczyć na ciągłą grządkę: wnękę przy wejściu, stałe wyposażenie albo fragment zajęty przez przechowywanie. Przy bokach sprawdź na przekroju, jak układa się dach i jaka wysokość pozostaje nad grządką. Szerokość podłogi nie zawsze oznacza równie wygodne miejsce dla wysokich roślin na całej długości ściany. Jeśli dostępna dokumentacja pokazuje tylko wymiary zewnętrzne, nie zgaduj wymiarów użytkowych na podstawie zdjęcia. Do obliczeń użyj danych dla wybranego wariantu, a nie orientacyjnego pomiaru na ekranie.

02

Plan grządek i przejść zależy od szerokości

Na planie wnętrza zaznacz najpierw przejście, a dopiero potem miejsca pod pomidory. W węższej szklarni można rozważyć przejście pośrodku i po jednym rzędzie po jego bokach. Przy innym układzie możliwa jest grządka z dostępem z dwóch stron. Nie przyjmuj jednak, że każda wolna część szerokości nadaje się na dodatkowy rząd: sprawdź, czy będziesz dosięgać roślin i czy zostanie miejsce na ich wzrost. Rozstaw między rzędami i szerokość przejścia to różne wielkości. Pierwszą mierzy się między osiami rzędów, drugą jako wolny pas do poruszania się. Pomidory rozrastają się po obu stronach osi, więc odległość między rzędami nie będzie w całości dostępnym przejściem. Na szkicu zaznacz zatem nie tylko punkty sadzenia, ale również pasy przewidziane na rozrośnięte rośliny. Szerokość grządki powinna pozwalać na zachowanie odstępu od jej krawędzi, a nie jedynie pomieścić linię sadzenia. Przejście ma umożliwiać dojście do końca grządki także wtedy, gdy rośliny osiągną docelowe rozmiary.

Gdy porównujesz szklarnię przyścienną, zwróć uwagę na rzeczywistą głębokość wnętrza. Po wyznaczeniu przejścia i grządki może zostać mniej szerokości do sadzenia, niż sugerowałby sam metraż. Rozrysuj grządkę i drogę dojścia w skali, nawet jeśli to prosty szkic na papierze. Zaznacz, z której strony będziesz pielęgnować każdy rząd; pas, do którego trzeba sięgać ponad inną grządką, nie jest równoważny z miejscem łatwo dostępnym z przejścia. Dzięki temu nie policzysz roślin w przestrzeni, której nie da się wygodnie wykorzystać.

Długość rzędów wyznacza liczbę miejsc

Po ustaleniu szerokości grządek zmierz użyteczny odcinek każdego rzędu. Rozstawę mierz między środkami sąsiednich roślin, a marginesy przy końcach rzędu określaj od jego granic do środka pierwszej i ostatniej rośliny. Od długości rzędu odejmij oba marginesy. Pozostałą odległość podziel przez wybraną rozstawę, wynik zaokrąglij w dół do liczby całkowitej i dodaj jeden. Otrzymasz maksymalną liczbę stanowisk przy tych założeniach, o ile po odjęciu marginesów pozostaje odległość nieujemna. Zaokrąglenie w dół jest ważne: niepełny odstęp nie daje miejsca na kolejną roślinę. Przykładowo, jeśli między skrajnymi dopuszczalnymi punktami sadzenia pozostaje 170 cm, a rozstawa wynosi 50 cm, zmieszczą się trzy pełne odstępy i cztery rośliny. Pozostałe 20 cm możesz rozdzielić między wolne końce. Nie dodawaj piątej rośliny przez ścieśnienie odstępów, jeśli wybrana odmiana wymaga zachowania przyjętej rozstawy. Takie obliczenie wykonaj dla każdego nieprzerwanego odcinka rzędu.

Warto policzyć każdy rząd osobno, zwłaszcza gdy grządki mają różną długość. Przy przeglądaniu wariantów szklarni Bloomcabin Prestige nie wyprowadzaj liczby roślin z samej nazwy ani podanej powierzchni: istotne są wymiary wewnętrzne wybranego wariantu i plan jego wnętrza. Rząd może kończyć się wcześniej niż grządka, jeśli trzeba zostawić miejsce przy drzwiach lub dojściu. Po obliczeniu zsumuj stanowiska z wszystkich rzędów i sprawdź wynik na szkicu. Jeżeli roślina wypada dokładnie w miejscu potrzebnym na przejście, przesuń ją albo zmniejsz planowaną obsadę.

Widok szklarni typu oranżeria

03

Rozstawa zależy od odmiany i sposobu prowadzenia

Nie ma jednej rozstawy odpowiedniej dla każdego pomidora. Jako orientacyjny punkt planowania można przyjąć około 45–60 cm między środkami roślin wysokich prowadzonych na jeden pęd, ale zalecenia konkretnej odmiany mają pierwszeństwo. Sprawdź, czy producent nasion opisuje ją jako silnie rosnącą, samokończącą czy karłową, i uwzględnij sposób prowadzenia. Rozstawa decyduje o liczbie stanowisk w rzędzie, dlatego nawet niewielka zmiana odstępu może zmienić wynik o kilka roślin w dłuższej grządce. Nie traktuj wartości orientacyjnej jak stałej normy dla całej szklarni. Rozróżnij też liczbę roślin od liczby prowadzonych pędów. Pomidor prowadzony na dwa pędy nadal jest jedną rośliną, lecz nie należy automatycznie przydzielać mu takiego samego miejsca jak roślinie jednopędowej. Jeżeli zalecenia uprawowe podają obsadę w pędach na metr kwadratowy, nie odczytuj jej jako liczby sadzonek. Do prostego planu zakupowego najwygodniej przyjąć rozstawę roślin odpowiadającą wybranemu sposobowi prowadzenia, a dopiero potem policzyć stanowiska.

Zbyt ciasny plan może utrudnić dostęp do roślin, podwiązywanie, przycinanie i zbiór; większa liczba sadzonek nie oznacza automatycznie lepiej zaplanowanej uprawy. Gdy porównujesz szklarnię aluminiową Accoya Fusion, liczbę stanowisk ustal dla konkretnego wariantu i wybranej odmiany, zamiast wnioskować o niej z nazwy modelu lub metrażu. Warto zapisać przy rozstawie, jak prowadzisz rośliny, bo rząd przeznaczony dla odmian prowadzonych na jeden pęd może nie być dobrym wzorem dla roślin o szerszym pokroju. Jeśli informacje na opakowaniu nasion wskazują inny odstęp, uwzględnij je w obliczeniu.

Pokrój roślin zmienia układ stanowisk

Odmiany wysokorosnące i samokończące nie zawsze zajmują tyle samo miejsca. Dla wysokich pomidorów prowadzonych pionowo trzeba sprawdzić, czy nad rzędem pozostaje dość przestrzeni na wzrost i prowadzenie pędów. Odmiany karłowe bywają bardziej zwarte, lecz ich szerokość nadal zależy od konkretnej odmiany. Nie zakładaj więc, że sam opis „karłowa” pozwala automatycznie zwiększyć obsadę. Informacje o pokroju i zalecanej rozstawie pomagają rozstrzygnąć, czy dorosłe rośliny zmieszczą się obok siebie, a nie tylko ile punktów można nanieść na szkic. Przy uprawie w pojemnikach uwzględnij dodatkowo ich zewnętrzne wymiary. Doniczki mogą stać obok siebie, choć rośliny nad nimi będą potrzebowały większych odstępów; sam fakt zmieszczenia pojemników nie potwierdza poprawnej obsady. Zaznacz także podstawki i miejsce potrzebne do podlewania. Dla każdej rośliny musi być dostępna odpowiednia przestrzeń korzeniowa zgodnie z wymaganiami odmiany i sposobem uprawy. Nie próbuj zwiększać liczby stanowisk wyłącznie przez zastosowanie mniejszych doniczek.

Jeśli rozważasz szklarnię w kształcie piramidy, sprawdź jej rzut i przekrój, zanim przeniesiesz do niej układ z prostokątnej szklarni. Sama nazwa kształtu nie określa, ile miejsca pozostaje na grządki przy podłożu ani jaka wysokość jest dostępna nad rzędami. Przy mieszanej uprawie oznacz osobno stanowiska dla odmian wysokich i niższych, żeby nie planować ich według jednego odstępu. Weź pod uwagę zarówno szerokość roślin, jak i możliwość dojścia do nich z przejścia. To szczególnie ważne, gdy w jednym wnętrzu chcesz prowadzić kilka odmian o różnym pokroju.

04

Przykładowe obliczenie obsady

Przykład jest wyłącznie ilustracyjny i nie opisuje wymiarów konkretnego modelu. Załóżmy, że wnętrze szklarni ma 2,4 m szerokości i 3 m długości. Jeśli przez środek prowadzisz przejście szerokości 0,6 m, po bokach zostają dwa pasy po 0,9 m, w których planujesz po jednym rzędzie. Z długości 3 m odejmij po 0,5 m wolnej strefy przy obu końcach. W pozostałym odcinku długości 2 m pozostaw jeszcze po 25 cm od jego granic do środków skrajnych roślin. Między tymi środkami zostaje 1,5 m: przy rozstawie 50 cm są to trzy odstępy, czyli cztery stanowiska w rzędzie. Dwa rzędy dają osiem pomidorów. Środki roślin wypadają zatem 75, 125, 175 i 225 cm od jednego końca szklarni. Łączny margines przy każdym końcu wynosi 75 cm, a nie 50 cm. Ten zapis pokazuje, dlaczego trzeba odróżniać wolną strefę od dodatkowego odsunięcia rośliny od jej granicy. Przy innym sposobie wyznaczenia końców rzędu wynik może być inny, mimo identycznej powierzchni szklarni.

Szerokość przejścia i wolne końce są tu założeniami do rachunku, a nie uniwersalnymi zaleceniami. Zmień je, jeśli potrzebujesz innej drogi dojścia, masz inaczej położone wejście albo wybrana odmiana wymaga większej rozstawy. Przy oglądaniu szklarni Accoya Fusion z wbudowanym schowkiem sprawdź na planie konkretnego wariantu, jaka część wnętrza przypada na przechowywanie i którędy prowadzi do niej dostęp. Nie wliczaj tej strefy do grządki, jeśli ogranicza długość lub szerokość rzędu; nie odejmuj jej jednak ponownie, jeśli powierzchnia uprawowa już jej nie obejmuje. Rysunek pozwoli dopasować rachunek do rzeczywistego układu.

Dostęp do roślin ogranicza maksymalną obsadę

Po zaznaczeniu wszystkich stanowisk sprawdź na planie drogę od wejścia do każdej rośliny. Oceń, czy możesz dojść z pojemnikiem na zbiór, podlać grządkę i wykonać zwykłe prace bez stawania na podłożu przeznaczonym do uprawy. Zostaw wolne miejsce tam, gdzie drzwi lub wyposażenie ograniczają przejście. Pamiętaj, że rośliny zajmują więcej przestrzeni w miarę wzrostu; odstęp wygodny przy sadzeniu może nie wystarczyć do późniejszej pielęgnacji. Układ możesz sprawdzić w rzeczywistej skali: rozłóż sznurki wyznaczające krawędzie grządek i przejścia, a stanowiska oznacz patykami. Przejdź z konewką lub skrzynką, których rzeczywiście używasz. Sprawdź również, czy można się schylić i obrócić przy końcu rzędu. Taka próba pomaga wychwycić kolizje, ale same patyki nie pokazują szerokości dorosłych roślin. Dlatego zaznacz również przewidziane dla nich pasy i nie oceniaj przejścia wyłącznie między punktami sadzenia. Ostateczna obsada powinna uwzględniać dostęp do wszystkich części rzędu.

Przy sprawdzaniu szklarni T-Model Oranżeria oprzyj się na rzucie wybranego wariantu, a nie na samej nazwie. Narysuj przebieg przejścia i sprawdź, czy dociera do wszystkich zaplanowanych grządek bez konieczności przechodzenia przez miejsca przeznaczone pod rośliny. W podobny sposób oceń każdy układ, który ma więcej niż jeden ciąg przejścia lub różne długości grządek. Warto odróżnić maksymalną liczbę stanowisk, którą da się narysować, od liczby, którą można wygodnie obsłużyć przez cały okres uprawy. Jeśli dostęp do któregoś rzędu budzi wątpliwości, usuń z planu kilka stanowisk i sprawdź, czy ruch w szklarni staje się prostszy.

Szklarnia T-Model – widok z zewnątrz

05

Powierzchnię modelu porównuj z planem wnętrza

Metraż jest przydatny do wstępnego porównania wielkości szklarni, ale nie zastępuje wymiarów użytkowych. W danych dla Przestronnej szklarni podano warianty o powierzchni 47–70 m²; ta informacja nie określa sama w sobie liczby rzędów ani pomidorów. Przed zakupem wybierz interesujący rozmiar i sprawdź jego rysunek wymiarowy, a potem nanieś na niego przejścia, grządki oraz miejsca, które mają inne przeznaczenie. Dopiero po takim podziale można porównać, ile odcinków rzędów pozostaje do sadzenia. Nie przeliczaj bezpośrednio całej powierzchni katalogowej na liczbę roślin.

Możesz też wykonać obliczenie w odwrotnej kolejności, zaczynając od planowanej liczby pomidorów. Podziel je na rzędy zgodnie z dostępną szerokością i ustal rozstawę dla każdej odmiany. Dla rzędu z określoną liczbą roślin potrzebujesz o jeden odstęp mniej niż stanowisk. Pomnóż liczbę odstępów przez rozstawę, a następnie dodaj marginesy od środków skrajnych roślin do granic rzędu. Przykładowo sześć roślin przy rozstawie 50 cm wymaga 250 cm między środkami pierwszej i ostatniej, a nie gotowej grządki długości 250 cm. Jej pełna długość musi jeszcze obejmować oba marginesy. Osobno dodaj miejsce potrzebne poza grządką, na przykład na poprzeczne dojście przy wejściu, jeśli przewiduje je układ. Nie sumuj tych samych stref dwukrotnie. Porównaj cały plan z wymiarami wnętrza rozważanego wariantu. Jeśli nie mieści się bez zwężania przejścia lub zmniejszania rozstawy poniżej zaleceń dla odmiany, ogranicz liczbę roślin albo wybierz większą przestrzeń.

Przelicz plan na liczbę sadzonek

Na końcowym szkicu zapisz nie tylko sumę roślin, ale też liczbę stanowisk w każdym rzędzie i przypisane do niego odmiany. Dzięki temu łatwiej kupić właściwą liczbę sadzonek i uniknąć sytuacji, w której jedna odmiana zajmuje miejsce przewidziane dla roślin o innej rozstawie. Jeśli część szklarni ma służyć także innym uprawom, oznacz te fragmenty przed liczeniem pomidorów. Przy mieszanych nasadzeniach możesz ponumerować stanowiska, na przykład od wejścia do końca każdego rzędu, i przypisać im nazwy odmian. Liczba docelowych stanowisk nie musi być równa liczbie wysianych nasion, ale dodatkowe siewki nie są powodem do zagęszczania gotowego układu. Jeśli przygotowujesz zapas rozsady, przewidź dla niej oddzielne miejsce do czasu wyboru roślin do posadzenia. Po posadzeniu zanotuj rzeczywisty układ, zwłaszcza gdy zastąpisz odmianę inną. Taki zapis przyda się w kolejnym sezonie: pokaże, gdzie dostęp był wygodny, a gdzie warto zmniejszyć obsadę lub zmienić rozstawę.

Nie musisz obsadzać każdego miejsca, które da się zmieścić w obliczeniach. Zastanów się, ile roślin chcesz pielęgnować i zbierać, a następnie porównaj tę liczbę z obsadą maksymalną na szkicu. Jeśli pełny rząd pozostawia mało miejsca na dojście albo wymaga zastosowania zbyt ciasnej rozstawy, rozsądniej skorygować plan niż kierować się samą liczbą sadzonek. Przejrzysta lista stanowisk, odmian i odstępów pozwala szybko wykryć takie problemy jeszcze przed zakupem roślin. Dzięki niej liczba pomidorów wynika z konkretnego układu szklarni, a nie z przybliżenia opartego na powierzchni.

Najczęstsze pytania

Czy liczbę pomidorów można obliczyć z samej powierzchni szklarni?

Nie. Potrzebujesz wymiarów wnętrza oraz planu grządek i przejść. Dwie szklarnie o podobnym metrażu mogą mieć inną liczbę dostępnych rzędów, a rozstawę trzeba dobrać do odmiany i sposobu prowadzenia roślin.

Jaką rozstawę przyjąć dla wysokich pomidorów?

Dla wysokich odmian prowadzonych na jeden pęd można orientacyjnie rozważyć 45–60 cm między środkami sąsiednich roślin. Sprawdź jednak zalecenia dla konkretnej odmiany i uwzględnij jej siłę wzrostu.

Czy pomidory można sadzić w dwóch rzędach?

Tak, jeśli układ pozostawia miejsce na przejście i umożliwia dostęp do obu rzędów. Policz długość każdego z nich osobno, a przed sadzeniem sprawdź, czy da się pielęgnować rośliny bez wchodzenia na grządki.

Czy do obliczeń wystarczą wymiary zewnętrzne szklarni?

Nie. Wymiary zewnętrzne nie pokazują dokładnie, ile miejsca zostaje wewnątrz na grządki i przejścia. Korzystaj z wymiarów wewnętrznych wybranego wariantu, a przy zakupie sprawdź rysunek wymiarowy.

Czy odmiany karłowe pozwalają posadzić więcej pomidorów?

Niekoniecznie. Karłowy pokrój może ułatwić zaplanowanie niższych roślin, ale ich szerokość i zalecana rozstawa nadal zależą od odmiany. Nie zakładaj większej obsady bez sprawdzenia informacji o jej wzroście.

Najlepsza obsada to nie największa liczba sadzonek, którą da się wpisać na planie, lecz taka, przy której każda ma przewidziane stanowisko, miejsce na wzrost i dostęp do pielęgnacji. Zmierz wnętrze konkretnego wariantu, rozrysuj grządki i przejścia, a potem policz rośliny według rozstawy odpowiedniej dla wybranej odmiany. Tak wyliczona liczba odpowiada rzeczywistemu układowi szklarni, a nie samemu metrażowi podanemu w katalogu.

45% LEPSZA CENA PRZY ZAKUPIE ONLINE
Skorzystaj z najlepszej oferty już dziś i zacznij tworzyć swój idealny ogród!
Zapytaj nas
Skontaktuj się
Telefon:
Email:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Nr rejestracyjny:
38944924
Adres:
Thriges Plads 6, 5000 Odense C, Denmark
Media społecznościowe
Śledź nas na Instagramie, Facebooku i Twitterze, aby dowiedzieć się o nowościach i ofertach Bloomcabin:
X
Masz pytania i chcesz, abyśmy oddzwonili?
+48
−
✖