Aby poprawić jakość treści tej witryny i dostosować ją do potrzeb użytkowników, używane są pliki cookie - w tym pliki cookie stron trzecich. Kontynuując korzystanie z tej witryny, wyrażasz zgodę na używanie plików cookie i ewentualną komunikację, gdy wprowadzisz swoje dane kontaktowe w jednym z formularzy na stronie.
Blog

Jak zaplanować miejsce na rozsadę w szklarni?

Jak zaplanować miejsce na rozsadę w szklarni?

Planowanie rozsady w szklarni

Rozsada nie zajmuje stołów jednakowo przez całą wiosnę. Wysiewy z różnych terminów przez pewien czas nakładają się na siebie, a po przeniesieniu jednej partii zwalnia się tylko część blatu. Dlatego miejsce na tacki warto planować dla tygodnia największego obciążenia, a nie przez dodanie wszystkich pojemników użytych w sezonie. Potrzebne są trzy dane: liczba tacek w każdej partii, okres ich przebywania na stołach oraz wymiary powierzchni, która rzeczywiście będzie dostępna.

Klasyczna szklarnia z przeszkloną konstrukcją.

Policz tacki stojące na stołach w tym samym czasie

Najważniejsza liczba to nie łączna liczba tacek wykorzystanych do wysiewu przez cały sezon, lecz suma tych, które w danym tygodniu stoją na planowanych stołach. Każda partia zajmuje miejsce przez określony czas, a zwalnia je dopiero wtedy, gdy rośliny rzeczywiście przeniesiesz, wysadzisz albo zakończysz ich uprawę w tej strefie. Dla każdej partii zapisz liczbę tacek, tydzień ustawienia ich na blacie i przewidywany termin zwolnienia miejsca. Jeśli rozsadę najpierw trzymasz na innym stanowisku, dolicz ją do stołów szklarniowych dopiero od momentu przeniesienia. Określ też granice planu: może obejmować wszystkie stoły w szklarni albo tylko wydzieloną strefę rozsady. W całym zestawieniu stosuj ten sam zakres.

Nie zamieniaj liczby tacek na liczbę nasion ani komórek wysiewnych. Jedna tacka może zawierać wiele komórek, ale nadal zajmuje określoną powierzchnię; liczy się jej zewnętrzny obrys. Jeśli wielodoniczka stoi w większej podstawce, do planu przyjmij wymiary podstawki, zamiast liczyć oba elementy jako dwa osobne miejsca. Oddziel pojemniki, które nie trafiają na planowane stoły. Tacki odkładane podczas sortowania lub podlewania zapisz natomiast jako czasowe zajęcie powierzchni roboczej. Warto rozróżnić w tabeli miejsca stale przeznaczone dla roślin i blat potrzebny tylko podczas obsługi. Dzięki temu krótkie odkładanie pojemników nie zawyży liczby przechowywanych partii, ale też nie zniknie z planu codziennej pracy. Wynik ma pokazywać jednoczesne wykorzystanie blatów, a nie całosezonową liczbę roślin.

Ustal, jak długo każda partia zajmuje miejsce

Najlepszym punktem wyjścia są własne notatki z poprzedniego sezonu. Przy każdej uprawie zapisuj termin wysiewu, moment ustawienia tacki na planowanym stole, datę jej przeniesienia oraz liczbę i format pojemników. Takie obserwacje pokazują, jak długo miejsce pozostaje zajęte, a nie tylko kiedy rozpoczęto wysiew. Dopisz, czy tacka stała cały czas na jednym blacie, czy w trakcie sezonu trafiała w inne miejsce. Jeśli nie masz archiwum, zacznij zbierać te informacje teraz; nawet niepełny rejestr pomoże poprawić plan w przyszłości.

Nie przypisuj wszystkim uprawom jednego, uniwersalnego okresu pobytu na stole. Różnią się terminy wysiewu i dalszy przebieg uprawy, a planowane przeniesienie partii może się przesunąć. Gdy data jest niepewna, zaznacz w kalendarzu przedział albo policz wariant wcześniejszego i późniejszego zwolnienia blatu. Przy każdej dacie dopisz, co musi nastąpić, aby miejsce rzeczywiście się zwolniło: na przykład przygotowanie docelowego stanowiska lub zakończenie pobytu roślin w tej części szklarni. Samo osiągnięcie zakładanego wieku rozsady nie oznacza jeszcze, że można usunąć ją ze stołu. Jeżeli kolejna partia ma zająć dokładnie to samo miejsce, sprawdź, czy jej przyjęcie zależy od terminowego przeniesienia poprzedniej. Takie zależności są ważniejsze niż pozorna dokładność dat wpisanych z dużym wyprzedzeniem. Wstępny harmonogram oprzyj na zaleceniach dotyczących konkretnych gatunków, a potem porównaj go z własnymi obserwacjami. Do planowania pojemności przyjmij realistyczny wariant nakładania się partii, a nie wyłącznie najbardziej optymistyczny termin.

Kiedy potrzeba najwięcej miejsca na rozsadę?

Przygotuj prostą tabelę: każdy wiersz oznacza jedną partię, a kolumny zawierają termin ustawienia na stole, przewidywany termin przeniesienia, liczbę tacek i ich format. Dla każdego tygodnia zaznacz partie, których pobyt obejmuje ten czas. Przykładowo, jeśli na stołach pozostaje 8 tacek z pierwszego wysiewu, 6 z drugiego i 4 z trzeciego, chwilowe zapotrzebowanie wynosi 18 tacek. To liczby demonstracyjne, a nie norma dla konkretnej uprawy. Przy jednakowym formacie możesz bezpośrednio porównywać tygodniowe sumy. Przy różnych rozmiarach prowadź osobne kolumny dla każdego formatu i obliczaj również łączną powierzchnię pojemników. Tydzień z największą liczbą małych tacek nie musi wymagać więcej miejsca niż tydzień z mniejszą liczbą dużych. Zwróć uwagę także na kolejność przenoszenia roślin w obrębie tygodnia. Jeśli nowe tacki trafiają na stół w poniedziałek, a stare opuszczają go w piątek, przez kilka dni potrzebujesz miejsca dla obu partii. W takiej sytuacji dokładne daty są bardziej użyteczne niż jedna tygodniowa suma.

Największe jednoczesne zapotrzebowanie, z uwzględnieniem formatów tacek, wyznacza okres wymagający sprawdzenia na planie stołów. Łączna liczba pojemników użytych w sezonie może być znacznie większa, ponieważ to samo miejsce wykorzystujesz wielokrotnie. Jeśli w szczycie brakuje przestrzeni, rozważ osobne stanowisko dla części partii lub zmianę układu; terminy wysiewu przesuwaj tylko wtedy, gdy pozwalają na to zalecenia dla danej uprawy. Przy wstępnym porównywaniu wielkości obiektów możesz uwzględnić klasyczną szklarnię aluminiową, dla której podano zakres powierzchni od 3,77 do 28,08 m². Wybierz do dalszego sprawdzenia konkretne warianty, zamiast porównywać zapotrzebowanie na blaty wyłącznie z największą wartością w ofercie.

Zmierz tacki i oblicz zajmowaną przez nie powierzchnię

Zmierz długość i szerokość tacki po jej zewnętrznym obrysie, uwzględniając wystający rant. Nie opieraj się wyłącznie na nazwie handlowej ani liczbie komórek: wkłady o różnej liczbie komórek mogą zajmować podobną powierzchnię, a podobnie nazwane tacki mogą mieć inne wymiary. Zapisz osobno każdy używany format, także większe pojemniki pojawiające się na kolejnych etapach. Najwygodniej nadać formatom krótkie oznaczenia i używać ich zarówno w kalendarzu, jak i na szkicu blatów. Wszystkie pomiary zapisuj w tej samej jednostce, aby nie pomylić centymetrów z metrami podczas mnożenia. Uwzględnij też elementy wychodzące poza podstawę pojemnika: uchwyty albo pokrywę, jeśli pozostaje na nim w danym etapie uprawy. Nie doliczaj natomiast osobno elementów mieszczących się całkowicie w tym samym obrysie. Jeśli na blacie stawiasz etykiety lub doniczki poza tacką, zaznacz zajmowane przez nie miejsce, zamiast zakładać, że zmieszczą się między rzędami.

Na potrzeby przykładowego obliczenia przyjmijmy tackę o zewnętrznych wymiarach 40 × 30 cm. Zajmuje ona 0,12 m², a 18 takich tacek ma łączną powierzchnię 2,16 m². Nie jest to jeszcze wymagana wielkość stołu: znaczenie mają jego proporcje oraz rozmieszczenie pojemników. Dla szklarni przyściennej podawany zakres powierzchni wynosi od 3,69 do 14,34 m². Przy porównywaniu wybranego wariantu z własnym planem potrzebujesz jednak wymiarów dostępnego wnętrza. Dopiero na takim rzucie możesz zaznaczyć blaty o długości i głębokości odpowiadających używanym tackom.

Szklarnia z wydzielonym miejscem do przechowywania.

Zmierz użyteczną powierzchnię każdego stołu

Zapisz długość i głębokość każdego blatu osobno. Jeśli stół ma nieregularny kształt albo składa się z kilku odcinków, zmierz je oddzielnie, zamiast ujmować całość jako jeden prostokąt. Pomiń miejsca faktycznie zajęte przez stałe przeszkody oraz szczeliny między osobnymi stołami; nie doliczaj też wolnej podłogi ani przejścia jako powierzchni na tacki. Zwróć uwagę na strefy, do których nie możesz swobodnie sięgnąć lub których nie planujesz wykorzystywać. Taki pomiar pozwoli odróżnić nominalną wielkość stanowiska od obszaru, który naprawdę możesz przeznaczyć na pojemniki.

Jeżeli planujesz kilka poziomów, zapisuj je oddzielnie. Sama obecność dodatkowej półki nie oznacza, że zapewnia ona równoważne miejsce dla rozsady. Sprawdź dostęp światła, przestrzeń nad roślinami oraz możliwość wyjęcia pojemnika bez uszkadzania roślin stojących wyżej lub niżej. Dolnego poziomu nie doliczaj automatycznie do powierzchni uprawowej tylko dlatego, że mieszczą się na nim tacki. Może lepiej służyć do przechowywania pustych pojemników, jeśli nie zapewnia warunków potrzebnych danej uprawie. Oddziel także powierzchnie o różnych funkcjach: blat roboczy nie pozostaje dostępny dla rozsady podczas przesadzania. Własny szkic zestaw z wymiarami konkretnego wariantu szklarni. Dla szklarni aluminiowej Accoya Fusion podawany zakres powierzchni wynosi od 3,77 do 28,08 m². Przy wyborze wersji sprawdź nie tylko rzut wnętrza, ale też przestrzeń na wysokości planowanych blatów i roślin. Pozwoli to ocenić, czy narysowane stanowiska będą rzeczywiście użyteczne.

Sprawdź, czy tacki mieszczą się w konkretnym układzie

Na prostokątnym blacie policz, ile tacek mieści się wzdłuż jego długości i głębokości. Porównaj ustawienie dłuższym bokiem wzdłuż blatu oraz po obróceniu. Przykładowo na wolnym blacie 170 × 80 cm tacki 40 × 30 cm zmieszczą się w czterech kolumnach i dwóch rzędach, czyli w liczbie ośmiu. Po obróceniu można ustawić pięć kolumn po dwie tacki, czyli dziesięć. To uproszczony przykład geometryczny, bez dodatkowych odstępów potrzebnych w konkretnej uprawie lub podczas obsługi. Pokazuje jednak, dlaczego warto sprawdzić oba kierunki. W każdym rzędzie licz tylko pełne pojemniki i zaokrąglaj wynik w dół. Iloraz powierzchni tego blatu i powierzchni tacki wynosi ponad jedenaście, ale sam ten rachunek nie dowodzi, że zmieści się jedenasta sztuka. Pozostałe fragmenty mogą być zbyt wąskie. Przy kilku stołach wykonaj obliczenie dla każdego z osobna, a dopiero potem zsumuj liczbę miejsc; skrawki wolnej powierzchni na oddzielnych blatach nie tworzą jednego stanowiska.

Przy kilku formatach narysuj osobne układy albo użyj prostokątnych szablonów w rzeczywistej skali. Zobacz, gdzie zostają wąskie pasy, czy tacki nie nachodzą na siebie i czy zostaje miejsce potrzebne do ich wyjmowania. Nie zakładaj jednej uniwersalnej przerwy między wszystkimi pojemnikami; uwzględnij własny sposób pracy i dostęp do stołu. Jeśli porównujesz szklarnię T-Model Oranżeria, oprzyj obliczenia na wymiarach konkretnego wariantu i rozrysowanych blatach. Sama nazwa modelu nie wystarcza do określenia liczby miejsc na tacki.

Zachowaj miejsce na dojście i codzienną pracę

Układ, który mieści największą liczbę tacek, nie zawsze będzie praktyczny. Na planie zaznacz strefę wejścia, trasę przejścia oraz strony stołów, z których będziesz sięgać po pojemniki. Sprawdź także miejsce potrzebne do otwarcia drzwi i przejścia z tacką trzymaną w obu rękach. Nie ustawiaj pojemników tak, by codzienna obsługa wymagała przesuwania całych rzędów. Przy stole dostępnym tylko z jednej strony szczególnie ważne jest sięganie do tylnego rzędu: możliwość dotknięcia tacki nie oznacza jeszcze, że łatwo ją podniesiesz i przeniesiesz. Wypróbuj tę czynność z pustym pojemnikiem, zanim uznasz całą głębokość blatu za użyteczną. Uwzględnij też podlewanie i odstawienie konewki albo innego używanego sprzętu bez blokowania przejścia. Nie ma jednej szerokości dojścia odpowiedniej dla każdego użytkownika i sposobu pracy. Przejście zaplanuj więc jako osobną część wnętrza, a nie jako resztę pozostającą po ustawieniu wszystkich tacek. Taka próba pozwala ocenić wygodę układu bez przyjmowania przypadkowego procentu wolnej powierzchni.

Zastanów się też, gdzie będziesz wykonywać czynności związane z rozsadą, na przykład oznaczać pojemniki, sortować je lub przygotowywać do przeniesienia. Jeśli ten sam blat ma w różnych momentach służyć jako stół roboczy i miejsce dla tacek, nie licz go jako dostępnego do obu celów równocześnie. Podany zakres powierzchni modeli szklarni w kształcie piramidy wynosi 5,53–18,9 m². To punkt odniesienia przy porównywaniu skali szklarni, ale wolne dojście i miejsce robocze trzeba osobno zaznaczyć na planie.

Uwzględnij większe pojemniki i pozostałe funkcje stołów

Zapotrzebowanie na miejsce może zmienić się, gdy siewki przechodzą do większych pojemników. W kalendarzu rozdziel takie etapy i wpisz, kiedy zmienia się format oraz na jakim stanowisku będzie przebywać dana partia. Jeśli po przeniesieniu opuszcza poprzedni blat, nie licz jej jednocześnie w obu miejscach. Samo zachowanie tego samego pojemnika również nie zawsze oznacza stałe zapotrzebowanie na przestrzeń: wraz ze wzrostem roślin może być potrzebne rozsunięcie doniczek lub tacek. Oprzyj ten etap na zaleceniach dla gatunku i obserwacjach rozwoju roślin, nie na jednej stałej przerwie dla wszystkich upraw. Zapisz wówczas na planie nie tylko obrys podstawy, lecz także przewidziane odstępy. Przykładowo partia zajmująca początkowo jedną wielodoniczkę po przesadzeniu może wymagać kilku podstawek z doniczkami. Liczba roślin pozostaje podobna, ale potrzeba więcej miejsc na blacie. Osobno uwzględnij dzień samego przesadzania, jeśli przez pewien czas jednocześnie stoją na nim pojemniki źródłowe i przygotowane doniczki.

Uwzględnij także inne rzeczy, które w szczycie zajmują miejsce na stołach lub podłodze: narzędzia, zapasowe doniczki czy materiały potrzebne do pracy. Zapisz, czy są tam stale, czy tylko podczas określonych czynności, i nie rezerwuj tej samej powierzchni równocześnie na sprzęt oraz tacki. Jeśli planujesz osobne miejsce do przechowywania, możesz porównać aluminiowe szklarnie z miejscem do przechowywania Accoya Fusion. Dla wybranego wariantu rozrysuj przeznaczenie poszczególnych stref i sprawdź, ile powierzchni pozostanie na stoły oraz dojście.

Zewnętrzny widok oranżerii.

Nie utożsamiaj powierzchni szklarni z powierzchnią blatów

Powierzchnia podawana dla szklarni i użyteczna powierzchnia stołów odpowiadają na różne pytania. Pierwsza pomaga porównywać wielkość obiektów, lecz nie pokazuje rozstawienia blatów ani miejsca potrzebnego na przejście i pracę. Przed wyborem konkretnej wersji zestaw jej rzeczywiste wymiary z własnym planem. Dwa wnętrza o podobnej powierzchni mogą pozwalać na inne długości rzędów i inne ustawienie stołów. Dlatego zacznij od narysowania potrzebnych blatów, a następnie sprawdź, jak układają się w rozważanych wariantach. Zaznacz drzwi, elementy wyposażenia i fragmenty wnętrza, których nie można wykorzystać zgodnie z planem. Potrzebujesz wymiarów użytkowych, nie tylko zewnętrznego obrysu konstrukcji. Jeśli dokumentacja nie rozstrzyga istotnej kwestii, poproś sprzedawcę o odpowiedni rysunek wymiarowy. Osobno sprawdź specyfikację wybranych stołów, w tym ich dopuszczalne obciążenie: zmieszczenie tacek na blacie nie potwierdza jeszcze, że stół nadaje się do ich podparcia po podlaniu. Nie wyprowadzaj tej właściwości z metrażu ani nazwy szklarni.

Podany zakres powierzchni szklarni Prestige wynosi od 3,77 do 28,08 m². Do porównania konkretnych wersji przygotuj ten sam zestaw wymagań: liczbę miejsc dla każdego formatu tacek, potrzebny blat roboczy i sposób dostępu do rzędów. Wtedy dla każdego wariantu sprawdzisz ten sam układ, zamiast za każdym razem zmieniać założenia. Zapisz również, gdzie pojawia się ograniczenie: za krótki blat, niewykorzystany pas przy jego krawędzi czy kolizja z przejściem. Taka informacja pomaga ocenić, czy potrzebujesz większego wnętrza, innej proporcji stołów, czy po prostu lepszego rozmieszczenia dostępnych stanowisk.

Próba ustawienia tacek w okresie największego zapotrzebowania

Nanieś na szkic wymiary blatów, obrysy tacek, przejścia i miejsce robocze. Następnie sprawdź okres największego zapotrzebowania, z uwzględnieniem różnych formatów pojemników. Możesz użyć papierowych prostokątów w skali odpowiadającej rzeczywistym tackom albo rozłożyć puste pojemniki na dostępnych stołach. Oznacz je nazwami partii, aby było widać nie tylko liczbę miejsc, ale także ich przeznaczenie. Prześledź przyjęcie nowego wysiewu, wyjęcie tacki z tylnego rzędu oraz przygotowanie partii do przeniesienia. Próba powinna obejmować te czynności, a nie wyłącznie nieruchomy układ. Jeśli część roślin opuszcza szklarnię wcześniej niż pozostałe, sprawdź, czy da się do nich dotrzeć bez przestawiania wszystkiego. Zaznacz miejsca wymagające poprawy i ponów próbę po zmianie rozmieszczenia. Sprawdź też sąsiednie tygodnie: układ dobry dla jednego zestawu formatów może gorzej wykorzystywać blat po wymianie partii. Po każdej zmianie przelicz pojemność ponownie, zamiast polegać na samym wrażeniu, że jest luźniej.

Rezerwę planuj na podstawie własnych obserwacji, a nie przypadkowego procentu. Jeśli regularnie pojawiają się dodatkowe wysiewy albo przesuwa się termin przenoszenia rozsady, dopisz taki wariant i sprawdź jego zapotrzebowanie. Po sezonie zanotuj faktyczne terminy, formaty pojemników i przyczyny zatorów. Przy znacznie większym planie upraw możesz porównać przestronną oranżerię, dla której podano zakres powierzchni od 47 do 70 m². Zachowaj ten sam sposób sprawdzania układu: większa skala wymaga nadal przypisania partii do konkretnych stanowisk oraz ustalenia, jak będziesz je obsługiwać. Nie traktuj wolnej podłogi jako gotowej rezerwy na stołach.

Najczęściej zadawane pytania

Czy trzeba zsumować wszystkie tacki użyte w sezonie?

Nie. Licz tylko tacki, które w tym samym czasie zajmują planowane stoły. Suma wszystkich tacek użytych od pierwszego do ostatniego wysiewu pokazuje zużycie w sezonie, a nie potrzebną jednocześnie powierzchnię.

Czy z samego metrażu szklarni można wyliczyć liczbę tacek?

Nie. Potrzebujesz wymiarów dostępnych blatów i rzeczywistego układu stołów. Część powierzchni może być przeznaczona na przejścia, sprzęt lub pracę, więc metraż szklarni nie jest równoznaczny z miejscem na tacki.

Jak policzyć tacki o różnych wymiarach?

Zapisz każdy format osobno, zmierz jego zewnętrzny obrys i rozplanuj tacki na konkretnych blatach. Sama suma ich powierzchni nie gwarantuje, że zmieszczą się w dostępnych rzędach.

Ile wolnego miejsca zostawić przy stołach?

Nie ma jednego procentu, który pasuje do każdego układu. Zaznacz na planie przejście, dostęp do blatów i miejsce potrzebne do podlewania czy przesadzania. Dopiero pozostałą powierzchnię przeznacz na tacki.

Co zrobić, jeśli nie mam notatek z poprzednich sezonów?

Przygotuj wstępny kalendarz na podstawie zaleceń dla uprawianych gatunków, a w tym sezonie zapisuj terminy ustawiania i przenoszenia tacek. Własne obserwacje pomogą później skorygować szacowany czas zajmowania miejsca.

Dobry plan łączy kalendarz zajęcia stołów z rozmieszczeniem pojemników. Przy jednakowych tackach porównasz przede wszystkim ich liczbę; przy różnych formatach potrzebujesz także wymiarów i układu na każdym blacie. Sprawdzenie okresu największego zapotrzebowania pokaże, czy ograniczeniem jest powierzchnia stołów, nakładanie się partii czy brak miejsca roboczego. Zapis rzeczywistego przebiegu sezonu pozwoli potem trafniej przewidzieć, kiedy zwalniają się poszczególne stanowiska i ile rozsady możesz wygodnie pomieścić.

45% LEPSZA CENA PRZY ZAKUPIE ONLINE
Skorzystaj z najlepszej oferty już dziś i zacznij tworzyć swój idealny ogród!
Zapytaj nas
Skontaktuj się
Telefon:
Email:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Nr rejestracyjny:
38944924
Adres:
Thriges Plads 6, 5000 Odense C, Denmark
Media społecznościowe
Śledź nas na Instagramie, Facebooku i Twitterze, aby dowiedzieć się o nowościach i ofertach Bloomcabin:
X
Masz pytania i chcesz, abyśmy oddzwonili?
+48
−
✖