Aby poprawić jakość treści tej witryny i dostosować ją do potrzeb użytkowników, używane są pliki cookie - w tym pliki cookie stron trzecich. Kontynuując korzystanie z tej witryny, wyrażasz zgodę na używanie plików cookie i ewentualną komunikację, gdy wprowadzisz swoje dane kontaktowe w jednym z formularzy na stronie.
Blog

Szersza czy dłuższa szklarnia: gdzie dodatkowe miejsce pomaga bardziej?

Szersza czy dłuższa szklarnia: gdzie dodatkowe miejsce pomaga bardziej?

Planowanie szklarni

Przy tej samej powierzchni szersza i dłuższa szklarnia mogą pomieścić zupełnie inne układy zagonów, przejść i miejsca do pracy. Większa szerokość ułatwia rozplanowanie elementów obok siebie; większa długość pozwala przedłużyć rzędy, ale może oznaczać dalszą drogę do końca. O wyborze nie rozstrzyga więc sam metraż, lecz proporcje wnętrza, wejście i powierzchnia, którą po ustawieniu wyposażenia zostawisz na uprawę.

Klasyczna szklarnia z przeszklonymi ścianami

Co sprawdzić przed zakupem 1

Jak porównać proporcje przy tej samej powierzchni

Powierzchnia prostokątnego rzutu to szerokość pomnożona przez długość, ale taki iloczyn nie pokazuje proporcji wnętrza. Dla porównania przyjmijmy dwa hipotetyczne rzuty: 3 × 4 m oraz 2,4 × 5 m. Każdy ma 12 m²; pierwszy jest szerszy o 60 cm, a drugi dłuższy o 1 m. To wyłącznie przykład rachunkowy, a nie wymiary dostępnych modeli. Liczby opisują umowne wymiary wewnętrzne, bez przypisywania ich konkretnej szklarni i bez uwzględniania konstrukcji. Szerokość oznacza krótszy bok, długość dłuższy, a obie wartości odczytuje się na rzucie z góry. Jeśli karta produktu używa tych nazw inaczej, porównuj rzeczywiste boki i ich wymiary, nie samą etykietę.

Metraż podany w ofercie pomaga zawęzić wybór, lecz sam nie pokazuje, ile podłogi zostanie na uprawę po ustawieniu wyposażenia. Na przykład karta klasycznych szklarni aluminiowych podaje zakres powierzchni od 3,77 do 28,08 m². Jest to zakres dla serii, a nie informacja o proporcjach jednego wnętrza. Do porównania wybierz konkretne warianty o jednakowej lub możliwie zbliżonej powierzchni. Przy każdym zapisz długość, szerokość oraz to, czy wartości dotyczą obrysu zewnętrznego, czy wnętrza. Nie zestawiaj wymiarów wewnętrznych jednej szklarni z zewnętrznymi drugiej. Zachowaj również te same założenia dotyczące wyposażenia: identyczny blat, taki sam sposób dostępu do zagonów i tę samą szerokość głównego przejścia. Dopiero wtedy różnica na szkicu będzie wynikała głównie z proporcji, a nie z tego, że w jednym wariancie pominięto potrzebne miejsce do pracy.

Większa szerokość zmienia układ zagonów i przejść

Największa różnica pojawia się w poprzek szklarni, między jej dłuższymi ścianami. Dodatkowa szerokość daje więcej możliwości zestawienia zagonów z głównym przejściem: można rozważyć dwa pasy uprawy po jego bokach, głębsze grządki albo stanowisko robocze, które nie musi od razu zwężać drogi. W węższym wnętrzu trzeba dokładniej pilnować sumy tych elementów. Półka lub blat przy ścianie mogą odebrać miejsce zagonowi albo ograniczyć szerokość przejścia. Szerszy plan nie oznacza jednak automatycznie większej powierzchni uprawnej. Dodatkowe dojście, odstęp od ściany czy miejsce na odkładanie donic również zajmują część podłogi.

Na rzucie z góry zaznacz szerokość przejścia, głębokość każdego zagonu oraz wolne pasy przy ścianach. W naszym hipotetycznym przykładzie, przy przejściu o szerokości 0,6 m i bez dodatkowych odstępów, we wnętrzu szerokim na 3 m pozostają dwa boczne pasy po 1,2 m. Przy szerokości 2,4 m każdy z nich ma 0,9 m. Są to wyniki podziału przestrzeni, nie zalecane wymiary grządek. Szerszy pas może okazać się zbyt głęboki do obsługi z jednej strony, więc nie należy automatycznie wypełniać go uprawą. Można zamiast tego pozostawić większy odstęp albo poszerzyć przejście. Jeśli rozważasz szklarnię w kształcie piramidy, nanieś taki podział na rzeczywisty rzut wybranego wariantu. Podany zakres powierzchni od 5,53 do 18,9 m² nie potwierdza żadnego z przykładowych wymiarów. Osobno sprawdź przestrzeń nad planowanymi zagonami, zwłaszcza tam, gdzie mają znaleźć się wysokie rośliny lub wyposażenie.

Co sprawdzić przed zakupem 2

Dłuższy rzut sprzyja ciągłym rzędom, ale wydłuża dojście

Większa długość ułatwia prowadzenie rzędów w jednym kierunku i może pozwolić przedłużyć zagon bez dokładania kolejnego pasa obok. Taki układ bywa wygodny, jeśli uprawy planujesz w ciągłych liniach albo chcesz rozdzielić rośliny na kolejne odcinki. Jeżeli wejście znajduje się na krótszym boku, główne przejście może prowadzić wzdłuż całej szklarni. To porządkuje ruch, ale sprawia też, że rośliny przy dalszym końcu są oddalone od wejścia. Sam dodatkowy metr długości nie poprawia dostępu do środka zagonu; zmienia przede wszystkim jego zasięg.

Długie rzędy warto podzielić na odcinki odpowiadające sposobowi pielęgnacji roślin. Jeśli przy jednym fragmencie często przesadzasz doniczki, a przy innym głównie zbierasz plony, miejsce na tacę lub skrzynkę może być przydatniejsze niż nieprzerwany pas ziemi. Zaznacz też, skąd przynosisz wodę i narzędzia: odległość do dalszego końca ma inne znaczenie, gdy wszystko znajduje się przy wejściu, niż wtedy, gdy potrzebne rzeczy są pod ręką. Nie oznacza to konieczności montowania dodatkowych instalacji, lecz uwzględnienie zwykłych codziennych czynności. Przy porównywaniu wariantów Bloomcabin Prestige potraktuj długość jako odległość do pokonania, a nie tylko wymiar zagonu. Na szkicu prześledź jedną konkretną pracę, na przykład zebranie plonów i wyniesienie pełnej skrzynki. Sprawdź, gdzie ją odstawisz i czy po drodze nie trzeba będzie przestawiać donic. Dzięki temu ocenisz, czy ciągłość rzędów rzeczywiście ułatwi korzystanie z wybranego wnętrza.

Rachunek dla dwóch hipotetycznych szklarni po 12 m²

Na prostym przykładzie widać, jak proporcje wpływają na powierzchnię przejścia. W obu umownych wnętrzach — 3 × 4 m i 2,4 × 5 m — przyjmijmy główne przejście o szerokości 0,6 m, biegnące wzdłuż dłuższego boku. To wyłącznie założenie do obliczeń, nie zalecana szerokość przejścia. W pierwszym rzucie zajmie ono 0,6 × 4 m, czyli 2,4 m². W drugim zajmie 0,6 × 5 m, czyli 3 m². Mimo równej powierzchni całkowitej dłuższy, węższy układ przeznacza na tę trasę o 0,6 m² więcej.

Po odjęciu samego przejścia pozostaje odpowiednio 9,6 i 9 m² na zagony, odstępy przy ścianach, blat oraz inne elementy. Nie jest to jeszcze powierzchnia uprawna. Jeśli na końcu obu hipotetycznych wnętrz wydzielisz dodatkowo poprzeczny pas o głębokości 0,6 m, część tego pasa będzie pokrywała się z już policzonym przejściem głównym. Nie odejmuj wspólnego fragmentu drugi raz. W rzucie 3 × 4 m nowy pas zabierze z bocznych części łącznie 1,44 m², a w rzucie 2,4 × 5 m — 1,08 m². Pozostanie więc odpowiednio 8,16 i 7,92 m² przed uwzględnieniem kolejnych elementów. Przykład pokazuje, że przewaga jednego kształtu zależy także od sieci dojść. Oba pasy o szerokości 0,6 m służą tu wyłącznie rachunkowi; ich wygodę trzeba ocenić osobno. Wynik nie określa liczby roślin ani wielkości plonu.

Szklarnia z częścią do przechowywania Accoya

Co sprawdzić przed zakupem 3

Szerokość zagonu decyduje o dostępie do roślin

Przy planowaniu grządek liczy się nie tylko ich powierzchnia, lecz także to, z ilu stron można do nich podejść. Zagon wzdłuż ściany jest zwykle dostępny od strony przejścia, więc jego głębokość wpływa na wygodę sięgania do roślin położonych dalej. Z kolei zagon, do którego można podejść z obu dłuższych krawędzi, pozwala rozłożyć dostęp inaczej, ale wymaga pozostawienia miejsca po obu stronach. Węższy rzut ogranicza wybór takich rozwiązań, nawet jeżeli łączna powierzchnia szklarni jest taka sama jak w szerszym wariancie. Długość nie zastąpi dodatkowej szerokości, gdy problemem jest dojście do środka grządki.

Dostęp sprawdzaj przy czynnościach, które wymagają sięgnięcia najdalej: pielęgnacji roślin przy ścianie, podnoszeniu donicy czy zbieraniu z głębi zagonu. Nie ma jednej głębokości grządki odpowiedniej dla każdej osoby i każdej uprawy. Wyznacz taśmą krawędź przejścia, a za nią ustaw puste doniczki w planowanych miejscach. Spróbuj dosięgnąć do najdalszej bez opierania się o rośliny i bez wchodzenia na zagon. Taki test jest bardziej miarodajny niż samo stanie w pustym przejściu. Uwzględnij też wysokość podwyższonej grządki lub blatu, jeżeli je planujesz: zmienia ona sposób sięgania. Szkic może pokazywać wystarczająco dużo podłogi, a mimo to nie ujawnić niewygodnej pozycji podczas pracy. Dodatkowej szerokości nie musisz przeznaczać w całości na głębszą uprawę. Możesz wykorzystać ją na szerszą drogę albo dostęp do zagonu z drugiej strony, jeśli pozwala na to cały układ. Wybierz rozwiązanie, które daje dostęp również do dalszych roślin.

Wejście i drzwi wpływają na przebieg przejść

Położenie wejścia może zmienić ocenę obu kształtów. Drzwi na krótszym boku sprzyjają rozważeniu przejścia prowadzącego wzdłuż szklarni, natomiast wejście z boku może ułatwić dostęp do części położonej bliżej środka. Są to możliwości układu, a nie założenia dotyczące konkretnego modelu — pozycję drzwi trzeba odczytać z rysunku wybranego wariantu. Zastanów się, czy po wejściu chcesz od razu trafić na główną trasę, czy potrzebujesz miejsca na odstawienie skrzynki, konewki albo tacy. Jeśli drzwi otwierają się do środka, ich ruch również może ograniczyć przestrzeń przy wejściu.

Przy wejściu sprawdź osobno szerokość otworu drzwiowego i szerokość dalszego przejścia. Nawet szerokie wnętrze nie ułatwi wniesienia tacy, jeśli po przekroczeniu progu trzeba od razu skręcić między donicami. Zaznacz na planie największy przedmiot, który zwykle przenosisz, i sprawdź, czy można go obrócić bez zahaczania o wyposażenie. Jeżeli drzwi są przesuwne, zamiast łuku otwierania uwzględnij przestrzeń potrzebną do ich przesunięcia i wygodnego chwycenia uchwytu. W przypadku szklarni przyściennej znaczenie ma również dojście wzdłuż istniejącej ściany oraz miejsce przed rzeczywistym położeniem wejścia. Nie zakładaj, że cała otwarta strona otoczenia będzie równie łatwo dostępna. Ścieżka, rabata albo ustawione na zewnątrz donice mogą zmienić kierunek wnoszenia rzeczy. Na końcu sprawdź, czy miejsce na odstawienie konewki nie blokuje drzwi ani jedynej drogi do dalszych zagonów.

Co sprawdzić przed zakupem 4

Blat i przechowywanie również zajmują miejsce

Miejsce do pracy powinno być częścią planu od początku, a nie dodatkiem ustawianym tam, gdzie przypadkiem zostanie wolna podłoga. Blat, półki, donice i skrzynki zmniejszają dostępną przestrzeń, a ich położenie wpływa na przejście oraz dostęp do zagonów. Blat przy dłuższej ścianie zajmuje pas szerokości na całej swojej długości; ustawiony na końcu może z kolei ograniczyć miejsce na rośliny w tej części szklarni. Dłuższy rzut ułatwia rozdzielenie stref wzdłuż, ale może wydłużyć drogę między miejscem pracy a dalszym zagonem. Szerszy daje więcej możliwości ustawienia elementów obok siebie, pod warunkiem że główny ciąg pozostanie drożny.

Jeśli przechowywanie ma być częścią projektu, rozdziel na szkicu trzy funkcje: sam schowek, dostęp do niego oraz miejsce, gdzie chwilowo odkładasz wyjęte rzeczy. Karta szklarni Accoya Fusion z miejscem do przechowywania podaje zakres powierzchni od 3,77 do 28,08 m². Przed oceną miejsca na uprawę ustal, czego dotyczy metraż wybranego wariantu i jak rozmieszczono poszczególne części. Nie zakładaj określonej wielkości schowka ani sposobu jego otwierania bez rysunku. W przypadku własnych szafek i pojemników uwzględnij również wysuwanie szuflad, podnoszenie pokryw i wyjmowanie dłuższych narzędzi. Półka może nie zajmować podłogi bezpośrednio pod sobą, ale nadal ograniczać miejsce na wysokie rośliny lub ruch podczas pracy. Porównuj zatem nie tylko powierzchnię mebli, lecz także przestrzeń potrzebną do korzystania z nich. Dzięki temu dodatkowa długość nie zostanie w całości zajęta przez rzeczy, które miały jedynie porządkować wnętrze.

Działka może narzucić proporcje szklarni

Nawet dobrze zaplanowany układ musi zmieścić się na działce razem z dojściem do szklarni. Zmierz wolną przestrzeń w obu kierunkach i zaznacz istniejące ścieżki, ściany, ogrodzenie, drzewa oraz elementy, których nie chcesz przesuwać. Wąski, długi pas może przemawiać za wydłużonym rzutem, a otwarta przestrzeń może ułatwiać ustawienie szerszego wnętrza, ale żaden z tych przypadków sam nie przesądza o wyborze. Sprawdź także, z której strony będziesz wchodzić i którędy wnosić ziemię, doniczki lub sprzęt. Sama powierzchnia dostępnego miejsca nie mówi, czy pozostanie wygodny dostęp do wejścia i boków szklarni.

Na szkicu działki w skali narysuj dwa obrysy o porównywanej powierzchni i sprawdź każdy w tym samym miejscu. Jeżeli teren na to pozwala, rozważ także obrócenie obrysu: bok nazywany długością nie musi biec wzdłuż najbliższej ścieżki. Osobno zaznacz przestrzeń potrzebną do montażu i późniejszej obsługi zgodnie z dokumentacją wybranego modelu, bez przyjmowania uniwersalnego odstępu. Przy przestronnej szklarni Bloomcabin Oranżeria podany zakres wynosi od 47 do 70 m², więc nie jest to bezpośredni odpowiednik naszych przykładów po 12 m². Można jednak zastosować tę samą metodę porównania obrysów. Oprócz dojścia uwzględnij istniejące zacienienie: szerszy wariant może wejść w inną część działki niż wąski i długi. Sprawdź warunki w miejscach zajmowanych przez oba obrysy, zamiast oceniać tylko ich środek. Dopiero tak przygotowany szkic pokaże, czy korzystniejszy układ wnętrza da się pogodzić z rzeczywistym otoczeniem.

Oranżeria widziana z zewnątrz

Co sprawdzić przed zakupem 5

Rzędy, grupy i miejsce do pracy warto rozrysować razem

Proporcje oceniaj dla roślin w trakcie sezonu, a nie wyłącznie dla małych sadzonek. Zaznacz przewidywany obszar zajmowany przez dorosłe rośliny zgodnie z wymaganiami wybranej uprawy i sposobem jej prowadzenia. Nie utożsamiaj go z rozmiarem doniczki: liście i pędy mogą wystawać nad przejście, choć pojemnik pozostaje w granicach zagonu. Dłuższy rząd nie rozwiąże problemu, jeśli rośliny po obu stronach z czasem utrudnią przechodzenie. Z kolei większa szerokość nie gwarantuje dobrego dostępu, gdy wypełnisz ją dodatkowymi rzędami bez miejsca na pielęgnację. Przy grupach donic rozważ także możliwość ich przestawienia bez blokowania całej drogi. Na planie odróżnij elementy stałe od ruchomych, aby było jasne, czy dany układ działa przez cały sezon, czy tylko po usunięciu części wyposażenia. Nie trzeba przy tym wyliczać liczby sadzonek: na tym etapie porównujesz przestrzeń potrzebną do uprawy i jej obsługi.

Narysuj dwa warianty tego samego wyposażenia: jeden w szerszym wnętrzu, drugi w dłuższym. Zachowaj wielkość blatu i pojemników, lecz pozwól zmienić ich położenie. To uczciwsze porównanie niż próba wciśnięcia identycznego układu w każdy obrys. Przy szklarni T-Model Oranżeria potrzebny jest rzeczywisty rzut konkretnego wariantu; nie zastępuj go prostokątem o podobnej powierzchni. Jeżeli obrys obejmuje boczne części, zaznacz szerokość połączeń między nimi a główną przestrzenią. Takie miejsca mogą wpływać na przejścia i ustawienie wyposażenia, ale ich użyteczności nie da się ustalić na podstawie samej nazwy modelu. Dla każdego szkicu zapisz, gdzie znajduje się najtrudniej dostępna roślina i co trzeba przesunąć, żeby do niej dotrzeć. Lepszy plan nie musi mieć największej sumy powierzchni zagonów; może zapewniać swobodny dostęp do wszystkich upraw bez regularnego przestawiania donic.

Co sprawdzić na rysunku wymiarowym

Przed wyborem rozmiaru sprawdź, czy rysunek podaje wymiary zewnętrzne, czy wolne wymiary wewnątrz. Potrzebne są także położenie drzwi, szerokość wejścia oraz zaznaczone elementy konstrukcji mogące ograniczać ustawienie wyposażenia. Rzut podłogi nie pokazuje wszystkiego: przy wysokim regale, blacie lub podporach dla roślin przyda się również widok z boku albo przekrój z wysokościami. Nie zakładaj, że na całej szerokości szklarni dostępna jest taka sama wysokość. Sprawdź ją tam, gdzie rzeczywiście ma stanąć dany element, z uwzględnieniem przebiegu ścian i dachu na rysunku. Ustal również, czy pokazane okna lub inne ruchome części nie kolidują z planowanym wyposażeniem. Jeśli dokumentacja nie zawiera potrzebnego wymiaru, poproś o jego potwierdzenie dla konkretnego wariantu. Odczytywanie odległości ze zdjęcia albo dzielenie całkowitego metrażu przez przypuszczalną długość nie daje wiarygodnej podstawy do wykonania zagonów czy zamówienia mebli.

Gotowe szkice porównaj według kilku konkretnych wyników: powierzchni przeznaczonej na uprawę, głębokości zagonów dostępnych z jednej strony, długości drogi do dalszego końca oraz miejsca potrzebnego przy blacie i drzwiach. Zapisz też, które wymiary są potwierdzone, a które pozostają założeniem. Karta szklarni aluminiowej Accoya Fusion podaje zakres powierzchni od 3,77 do 28,08 m², ale wybór wariantu powinien opierać się na układzie, który da się zweryfikować na jego rysunku. Jeśli szerszy plan daje wygodniejszy dostęp kosztem niewielkiego skrócenia rzędów, masz konkretny powód, by go wybrać. Jeśli natomiast węższy mieści potrzebne wyposażenie i lepiej pasuje do działki, sama większa szerokość nie jest zaletą rozstrzygającą. Takie zestawienie pozwala świadomie wybrać proporcje, zamiast kierować się wyłącznie metrażem lub wyglądem szklarni.

Najczęstsze pytania

Czy szersza szklarnia o tym samym metrażu zawsze pomieści więcej roślin?

Nie. Większa szerokość może ułatwić rozplanowanie zagonów i dojścia, ale o powierzchni uprawy decydują także przejścia, odstępy przy ścianach, blat i sposób dostępu do roślin. Najpierw rozrysuj te elementy, a dopiero potem porównaj miejsce na uprawę.

Czy dłuższa szklarnia lepiej nadaje się do uprawy w rzędach?

Może ułatwić prowadzenie długich, równoległych rzędów, zwłaszcza gdy wejście i główne przejście pasują do takiego układu. Warto jednak uwzględnić drogę do dalszego końca oraz to, czy potrzebujesz poprzecznego przejścia, które podzieli rzędy.

Jak policzyć, ile powierzchni zajmie przejście?

Pomnóż jego przyjętą szerokość przez długość. W długim, wąskim układzie główne przejście może mieć większą powierzchnię niż w szerszym rzucie o tym samym metrażu. To obliczenie dotyczy tylko tego przejścia; osobno uwzględnij dojścia poprzeczne i miejsce przy wejściu.

Czy metraż podany przy modelu wystarczy do zaplanowania zagonów?

Nie. Metraż nie pokazuje proporcji boków ani ilości wolnego miejsca po uwzględnieniu konstrukcji, drzwi i wyposażenia. Do rzetelnego szkicu potrzebne są wymiary konkretnego wariantu oraz informacja, czy podane wartości są zewnętrzne, czy wewnętrzne.

Co jest ważniejsze: szerokość czy długość?

To zależy od planu. Szerokość wpływa na układ zagonów obok przejścia i możliwość dostępu do nich, a długość na ciągłość rzędów i odległość do dalszych roślin. O wyborze powinny rozstrzygać wymiary działki oraz układ, z którego rzeczywiście będziesz korzystać.

Przy równym metrażu szersza szklarnia daje więcej możliwości rozmieszczenia zagonów i dojść obok siebie, a dłuższa pozwala rozciągnąć rzędy i strefy w jednym kierunku. To, która będzie wygodniejsza, zależy od miejsca na działce, położenia wejścia i codziennych prac. Porównaj te same elementy na planie obu wariantów: wtedy różnica między dodatkową szerokością a dodatkową długością staje się konkretna.

45% LEPSZA CENA PRZY ZAKUPIE ONLINE
Skorzystaj z najlepszej oferty już dziś i zacznij tworzyć swój idealny ogród!
Zapytaj nas
Skontaktuj się
Telefon:
Email:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Nr rejestracyjny:
38944924
Adres:
Thriges Plads 6, 5000 Odense C, Denmark
Media społecznościowe
Śledź nas na Instagramie, Facebooku i Twitterze, aby dowiedzieć się o nowościach i ofertach Bloomcabin:
X
Masz pytania i chcesz, abyśmy oddzwonili?
+48
−
✖