Aby poprawić jakość treści tej witryny i dostosować ją do potrzeb użytkowników, używane są pliki cookie - w tym pliki cookie stron trzecich. Kontynuując korzystanie z tej witryny, wyrażasz zgodę na używanie plików cookie i ewentualną komunikację, gdy wprowadzisz swoje dane kontaktowe w jednym z formularzy na stronie.
Blog

Dlaczego zawiązki ogórków żółkną w szklarni?

Dlaczego zawiązki ogórków żółkną w szklarni?

Uprawa ogórków w szklarni

Gdy mały ogórek żółknie i przestaje rosnąć, warto sprawdzić, czy zawiązek zamiera, czy owoc osiągnął już rozmiar właściwy dla odmiany i zmienia barwę podczas dojrzewania. Zawiązki w szklarni mogą zamierać po nieudanym zapyleniu, przy dużym obciążeniu rośliny albo w wyniku stresu związanego z wodą, światłem czy temperaturą. Żaden z tych powodów nie wynika z samej żółtej barwy. Porównaj, które rośliny i pędy są dotknięte, sprawdź wymagania odmiany oraz obserwuj warunki wokół uprawy. Taki zestaw wskazówek pomaga zawęzić przyczynę bez pochopnego dodawania nawozu lub zmiany całego sposobu podlewania.

Klasyczna szklarnia ze szkła.

Czy żółknie zawiązek, czy więdnie sam kwiat?

Zawiązek ogórka to mały owoc widoczny za żeńskim kwiatem. Opadnięcie przekwitłego kwiatu samo w sobie nie oznacza, że zawiązek zamiera. Oceniaj więc nie tylko płatki, lecz także mały owoc: czy pozostaje jędrny i nadal się powiększa? Jeśli przez chwilę rośnie, a potem blednie, żółknie, mięknie albo marszczy się i zatrzymuje wzrost, roślina prawdopodobnie go zrzuca. To sygnał przerwania rozwoju, a nie wskazanie konkretnej przyczyny. Przyjrzyj się kilku kolejnym zawiązkom na tym samym pędzie. Możesz zobaczyć jednocześnie przekwitłe kwiaty przy rosnących owocach i żółknący zawiązek, który wyraźnie od nich odstaje. Zanotuj, czy owoc był jędrny, kiedy zaczęła się zmiana i jak długo wcześniej rósł. Nie opieraj oceny wyłącznie na jego wielkości: potrzebny jest także opis odmiany i porównanie z pozostałymi owocami. Jeżeli ogórek osiąga typowy dla niej rozmiar, a dopiero potem zmienia barwę, sama żółć nie musi oznaczać zamierania. Najważniejsze jest rozróżnienie zatrzymanego wzrostu młodego owocu od zmiany wyglądu kwiatu lub dojrzewającego ogórka.

Sprawdź, czy problem dotyczy pojedynczego zawiązka, kilku owoców na jednej roślinie, czy wielu roślin naraz. Zaznacz na prostym planie, czy objawy występują przy wejściu, ścianie, w narożniku albo przy konkretnym rzędzie. Taki rozkład może naprowadzić na cień, przewiew lub nierówne podlewanie, ale nie dowodzi żadnej z tych przyczyn. Jeśli przy okazji planujesz przyszłą uprawę, opis klasycznej szklarni aluminiowej podaje warianty o powierzchni od 3,77 do 28,08 m². Porównując metraże, rozrysuj osobno grządki i przejścia, aby móc wygodnie oglądać rośliny także w głębi obiektu. Powierzchnia szklarni służy tu do planowania dostępu do uprawy, nie do diagnozowania objawów.

Duża liczba owoców może osłabić młodą roślinę

Ogórek rozwija jednocześnie liście, pędy, kwiaty i owoce, a wzrost każdego z nich zależy od kondycji całej rośliny. Gdy kilka zawiązków zaczyna rosnąć w podobnym czasie, słabsza lub młoda roślina może nie utrzymać wszystkich. To prawdopodobniejszy trop, jeśli owoce zatrzymują się po okresie intensywnego zawiązywania, a liście są małe, roślina rośnie wolno albo część pędu jest zacieniona. Nie oznacza to, że każda roślina z wieloma owocami jest przeciążona. Liczbę zawiązków oceniaj razem z tempem wzrostu pędów, wyglądem liści i warunkami przy korzeniach. Rozróżnij przy tym liczne kwiaty od owoców, które rzeczywiście zaczęły się powiększać. Porównaj rośliny tej samej odmiany na podobnym etapie rozwoju: czy na słabszej zatrzymują się kolejne zawiązki, podczas gdy silniejsza nadal rozwija owoce? Jeśli żółknięcie występuje także na roślinach z niewielką liczbą owoców, samo obciążenie nie wyjaśnia dobrze całego obrazu. Taka ocena pomaga uniknąć pochopnego przerzedzania zawiązków. Celem nie jest uzyskanie jednakowej liczby owoców na każdym pędzie, lecz zrozumienie, czy ich rozwój odpowiada aktualnej kondycji rośliny.

Zbieraj ogórki w terminie właściwym dla danej odmiany, zamiast pozostawiać na pędzie owoce, które wyraźnie przerosły docelowy rozmiar. Nie usuwaj jednak zdrowych zawiązków na chybił trafił ani nie przycinaj gwałtownie dużej części liści — to może dodatkowo osłabić roślinę. Przy planowaniu obsady uwzględnij rozstawę, sposób prowadzenia i powierzchnię grządki, nie sam metraż obiektu. W opisie przestronnej szklarni podano powierzchnie od 47 do 70 m², ale taka informacja sama w sobie nie określa zalecanej liczby ogórków. O obsadzie decydują również odmiana i warunki uprawy.

Zapotrzebowanie na zapylenie zależy od odmiany

Nie wszystkie ogórki szklarniowe zawiązują owoce w ten sam sposób. Odmiana partenokarpiczna rozwija owoce bez zapylenia, natomiast inna może go wymagać. Nie należy też utożsamiać przewagi kwiatów żeńskich z partenokarpią: informacja, że roślina tworzy głównie żeńskie kwiaty, nie przesądza jeszcze, czy do zawiązania owoców potrzebny jest pyłek. Sprawdź opis na opakowaniu nasion albo zapytaj dostawcę odmiany. Szukaj wyraźnej informacji o wymaganiach dotyczących zapylenia, a nie tylko określenia „ogórek szklarniowy”. Jeśli uprawiasz kilka odmian, przypisz ich nazwy do odpowiednich rzędów lub donic. Pozwoli to sprawdzić, czy problem występuje u wszystkich, czy tylko u odmiany wymagającej zapylenia. Nie przenoś automatycznie zasad pielęgnacji z jednej odmiany na drugą, nawet jeśli ich owoce wyglądają podobnie. To szczególnie ważne, gdy zawiązki przestają rosnąć krótko po kwitnieniu. Sama kolejność tych zdarzeń nie rozstrzyga przyczyny, ale znajomość odmiany pozwala ocenić, czy brak zapylenia w ogóle jest właściwym tropem. Bez tej informacji trudno sensownie zdecydować, czy obserwować zapylacze, czy skupić się przede wszystkim na kondycji rośliny i warunkach uprawy.

Jeśli odmiana wymaga zapylenia, ograniczony dostęp owadów do kwiatów w osłoniętej uprawie może mieć znaczenie. Zwróć uwagę, czy widać męskie kwiaty i czy zapylacze rzeczywiście odwiedzają rośliny, ale nie traktuj pojedynczej obserwacji jako rozstrzygającej. Przy planowaniu uprawy w szklarni przyściennej uwzględnij położenie kwiatów oraz możliwość obserwowania ich w różnych częściach obiektu. Warunki dostępu owadów trzeba ocenić na miejscu. Nie zapylaj ręcznie każdej odmiany z przyzwyczajenia: przy partenokarpicznej może to być niepotrzebne, a u niektórych odmian zapylenie wpływa na nasienność lub kształt owoców. Najpierw ustal wymagania roślin, dopiero potem rozważ zmianę postępowania.

Wahania wilgotności podłoża obciążają korzenie

Podłoże, które raz mocno przesycha, a potem jest obficie zalewane, utrudnia roślinie równomierne pobieranie wody. Podobne kłopoty mogą wystąpić w stale mokrej ziemi, gdzie korzeniom brakuje powietrza, albo w miejscu, do którego woda dociera słabiej niż do reszty grządki. Sam żółty owoc nie rozstrzyga, która z tych sytuacji występuje. Sprawdź wilgotność w strefie korzeni, nie tylko na powierzchni, i porównaj ją między stanowiskiem z objawami a zdrową rośliną. Zwróć też uwagę na więdnięcie liści, wolniejszy wzrost i stan pędu. Porównanie wykonuj w podobnym momencie względem podlewania: mokra ziemia tuż po podaniu wody i suchsza przed kolejnym podlewaniem nie są równoważnymi obserwacjami. Sprawdź również, czy wszystkie rośliny rzeczywiście otrzymują wodę, zamiast wnioskować o tym z wilgotności jednego miejsca. Jeżeli korzystasz z instalacji nawadniającej, obejrzyj sposób rozprowadzania wody przy poszczególnych stanowiskach. Gdy ziemia długo pozostaje mokra, częstsze podlewanie nie jest logiczną odpowiedzią na żółknięcie owoców. Potrzebna korekta zależy od tego, czy problemem jest przesychanie, nadmiar wody, czy nierównomierne nawadnianie.

Zamiast podlewać według stałego kalendarza, obserwuj podłoże i roślinę: zapisz, kiedy podawałeś wodę, jaka była pogoda i czy po podlaniu ziemia długo pozostawała mokra. W szklarni różnice mogą wynikać z położenia stanowiska, rodzaju podłoża albo nierównego rozprowadzenia wody. Przy organizacji zaplecza uprawy możesz porównać także szklarnię z wbudowanym schowkiem. Oddzielnie zaplanuj jednak przestrzeń do przechowywania i dostęp do grządek, tak aby sprzęt nie utrudniał kontroli podlewania. W codziennej pielęgnacji ważniejsze od miejsca przechowywania narzędzi pozostaje sprawdzenie, co dzieje się w podłożu przy każdej roślinie.

Szklarnia z częścią do przechowywania Accoya.

Gwałtowne zmiany temperatury i słaba wymiana powietrza

Ogórki źle znoszą stres związany ze skrajnymi warunkami, a duże różnice między porą dnia i nocy mogą zakłócać rozwój kwiatów i młodych owoców. Wysoka temperatura może szybko zwiększyć zapotrzebowanie na wodę, a chłodne warunki spowolnić wzrost. Dlatego sprawdź, czy żółknięcie pojawiło się po okresie upałów, chłodnych nocy lub pochmurnej pogody. Zmierz temperaturę na wysokości roślin, a nie tylko pod dachem — odczyt z innego miejsca nie musi opisywać warunków przy kwiatach. Pojedynczy pomiar wykonany w środku dnia może też nie pokazać wahań nocnych. Przy porównywaniu stanowisk zachowaj podobną wysokość pomiaru i porę odczytu. Inaczej różnica może wynikać ze sposobu mierzenia, a nie z położenia roślin. Oceniaj także przebieg pogody przed pojawieniem się objawów, nie tylko warunki w dniu, w którym zauważyłeś żółty zawiązek. Jeśli problem wystąpił równocześnie w kilku rzędach po wyraźnej zmianie pogody, temperatura jest tropem do sprawdzenia. Gdy dotyczy jednego stanowiska, porównaj jego odczyty z sąsiednimi. W obu przypadkach zestaw temperaturę ze stanem podłoża, ponieważ te obserwacje uzupełniają się w ocenie stresu roślin.

Wietrzenie pomaga ograniczyć nadmiar ciepła i wilgotnego powietrza, ale sposób postępowania zależy od rzeczywistego mikroklimatu oraz pogody. Obserwuj, kiedy wnętrze szklarni robi się parne, czy na roślinach długo utrzymuje się wilgoć i jak zmieniają się wskazania termometru. Jeśli porównujesz obiekty przed zakupem, jednym z modeli w katalogu jest szklarnia T-Model Oranżeria. W dostępnych informacjach o wybranym wariancie sprawdź rozwiązania dotyczące wietrzenia i zestaw je z planowanym układem uprawy. W istniejącej szklarni oceniaj przede wszystkim warunki na wysokości kwiatów, także w miejscach oddalonych od wejścia, zamiast uznawać jeden odczyt za reprezentatywny dla całego wnętrza.

Cień i zbyt gęste liście ograniczają dostęp do światła

Przy małej ilości światła roślina może wolniej wytwarzać substancje potrzebne do wzrostu pędów i owoców. Znaczenie ma zarówno dłuższy okres pochmurnej pogody, jak i stały cień rzucany przez sąsiedni budynek, drzewa lub elementy otoczenia. W gęsto prowadzonych roślinach liście mogą dodatkowo zasłaniać kwiaty i młode zawiązki. Sprawdź, czy problem częściej pojawia się w głębi grządki lub po jednej stronie szklarni, i obserwuj, jak światło przesuwa się w ciągu dnia. Rozróżnij cień pochodzący z otoczenia od wzajemnego zacieniania się roślin. W pierwszym przypadku zmiana prowadzenia pojedynczego pędu nie usunie źródła problemu; w drugim warto przyjrzeć się całemu układowi liści i pędów. Nie oceniaj stanowiska tylko podczas jednego słonecznego popołudnia. Porównaj jego oświetlenie rano i później w ciągu dnia oraz przypomnij sobie pogodę poprzedzającą żółknięcie zawiązków. Jeśli różnice dotyczą jedynie części grządki, zestaw je z miejscami występowania objawów. Sam wygląd owocu nie pozwala odróżnić niedoboru światła od stresu wodnego czy nadmiernego obciążenia. Potrzebne jest porównanie dostępu do światła z kondycją całej rośliny.

Nie próbuj poprawiać dostępu do światła przez jednorazowe usunięcie dużej liczby zdrowych liści. Najpierw oceń, czy rośliny są nadmiernie zagęszczone i czy są prowadzone zgodnie z zaleceniami dla odmiany. Jeśli planujesz nowy układ, zaznacz na planie źródła cienia i położenie grządek. Przy porównywaniu konstrukcji możesz uwzględnić szklarnię w kształcie piramidy, lecz nasłonecznienie oceń dla wybranego miejsca w ogrodzie. Kształt obiektu nie zastępuje obserwacji otoczenia. Rozplanowanie uprawy powinno pozwalać zarówno na prowadzenie pędów, jak i na obejrzenie liści oraz zawiązków bez przedzierania się przez sąsiednie rośliny.

Żółty zawiązek nie wskazuje konkretnego niedoboru

Na podstawie barwy młodego ogórka nie da się określić, którego składnika brakuje roślinie. Problemy z odżywieniem mogą wpływać na liście, tempo wzrostu i wygląd całego pędu, ale podobne zmiany bywają skutkiem niewłaściwego podlewania, uszkodzonych korzeni albo niekorzystnej temperatury. Obejrzyj zarówno młode, jak i starsze liście i sprawdź, czy zmiana zaczyna się na jednym fragmencie rośliny, czy obejmuje ją szerzej. Rozdziel dwie obserwacje: żółknięcie zawiązków i zmiany na liściach. To, że występują razem, jest ważną wskazówką, ale nie oznacza jeszcze wspólnej, jednoznacznie rozpoznanej przyczyny. Porównaj rośliny rosnące w takim samym podłożu i nawożone w podobny sposób. Jeżeli tylko jedna wyraźnie słabnie, obejrzyj również jej stanowisko i warunki przy korzeniach. Zanim sięgniesz po kolejny preparat, odtwórz dotychczasowe nawożenie: użyte produkty, dawki i terminy. Dzięki temu decyzja nie będzie oparta jedynie na pamięci lub kolorze jednego owocu. Nie traktuj pojedynczego żółtego zawiązka jako pewnego sygnału niedoboru azotu ani innego składnika. Najpierw ustal, czy szerszy obraz uprawy rzeczywiście wskazuje na problem z odżywieniem.

Nadmiar nawozu również może zaszkodzić: wysokie stężenie soli w podłożu utrudnia korzeniom pobieranie wody, a zbyt dużo azotu może sprzyjać bujnemu wzrostowi liści kosztem owocowania. Jeśli objawy się powtarzają, rozważ badanie gleby lub podłoża, w tym pH i zasolenia, zamiast dodawać kolejny preparat bez diagnozy. Znaczenie mają też rodzaj podłoża, wcześniejsze nawożenie i sposób dostarczania składników. Stosuj się do informacji na opakowaniu nawozu i zmieniaj dawkowanie dopiero wtedy, gdy obserwacje lub wynik badania uzasadniają taką korektę.

Objawy na liściach i łodygach pomagają rozpoznać inne problemy

Żółknący zawiązek występujący razem z więdnięciem całej rośliny, plamami na liściach, uszkodzeniami pędu lub wyraźnym pogorszeniem wzrostu wymaga szerszej obserwacji. Obejrzyj spody liści i miejsca przy węzłach: szukaj owadów, pajęczynek, nalotu, przebarwień albo śladów żerowania. Każdy z tych objawów ma różne możliwe przyczyny, więc nie rozpoznawaj choroby wyłącznie na podstawie pojedynczej plamy czy żółtego owocu. Zwróć uwagę, czy podobne symptomy pojawiają się na sąsiednich roślinach i czy obszar problemu się powiększa. Oglądaj pęd kolejno od dolnych liści po jego wierzchołek, aby nie ograniczyć kontroli do miejsca z widocznym zawiązkiem. Oddzielaj opis tego, co widzisz, od przypuszczeń: „plamy na dolnych liściach” jest przydatniejszą informacją niż nazwa choroby wybrana na podstawie podobnego zdjęcia. Porównaj też roślinę z objawami z pobliską, która nadal prawidłowo rozwija owoce. Ważne jest, czy żółknięcie zawiązków występuje samo, czy stanowi część szerszego pogorszenia kondycji. Taki przegląd pomaga zdecydować, czy dalej obserwować warunki uprawy, czy potrzebna jest dokładniejsza ocena problemu.

Zapisz, czy owoc jest suchy i pomarszczony, czy raczej mięknie i ma miejscowe uszkodzenia. To rozróżnienie może pomóc w rozmowie ze specjalistą, ale nie zastępuje oględzin całej rośliny. Jeśli objawy szybko się rozszerzają, obejmują wiele roślin albo pędy i korzenie wyglądają na uszkodzone, poproś o ocenę doradcę ogrodniczego lub specjalistyczny punkt diagnostyczny. Przygotuj zdjęcie całej rośliny, zbliżenie zawiązka wraz z kwiatem oraz fotografie liści i łodygi. Ujęcie z kilku stron jest bardziej pomocne niż samo zdjęcie żółtego owocu.

Zewnętrzny widok oranżerii.

Zapisuj objawy i warunki w konkretnym miejscu szklarni

Krótki dziennik pomaga odróżnić zbieg okoliczności od powtarzającego się wzorca. Zanotuj odmianę, datę pojawienia się pierwszego objawu, liczbę żółknących zawiązków, etap kwitnienia i przybliżoną liczbę rozwijających się owoców. Dopisz podlewanie, pogodę oraz odczyty temperatury, a także to, czy w szklarni utrzymywała się wilgoć. Zaznacz miejsce rośliny na planie, żeby później porównać ją z sąsiednim stanowiskiem. Nie musisz mierzyć wszystkiego z laboratoryjną dokładnością; regularne notatki wykonane w podobny sposób są bardziej użyteczne niż pojedyncze, przypadkowe pomiary.

Fotografuj tę samą roślinę z podobnej odległości i dołącz zarówno ujęcie całego pędu, jak i zbliżenie owocu oraz miejsca, z którego wyrasta. Dzięki temu można sprawdzić, czy zawiązek przestał rosnąć, czy zmienił się wygląd liści i czy objawy pojawiają się na kolejnych częściach rośliny. Zdjęcia przypisz do daty i oznaczenia stanowiska, aby po kilku dniach nie pomylić sąsiednich pędów. Zachowaj też informację o położeniu grządki i zacienieniu. Jeśli wykorzystujesz te obserwacje do planowania przyszłej szklarni, jednym z modeli do porównania jest szklarnia aluminiowa Accoya Fusion. Przenieś na nowy plan konkretne potrzeby uprawy: dostęp do obserwowanych stanowisk i miejsce na prowadzenie pędów. Zapiski z obecnej uprawy są tu punktem odniesienia, a nie dowodem, że sam zakup innego modelu usunie żółknięcie.

Wprowadzaj zmiany pojedynczo i oceń ich skutek

Gdy masz już kilka obserwacji, wybierz przyczynę, na którą najwyraźniej wskazują zebrane dane, i zmień tylko jeden element pielęgnacji. Jeśli podłoże na przemian wyraźnie przesychało i było nadmiernie mokre, popraw regularność podlewania, zamiast jednocześnie zmieniać nawożenie i sposób prowadzenia pędów. Jeśli pomiary wskazują na przegrzewanie, zwróć uwagę na warunki w szklarni i wymianę powietrza. Gdy roślina jest mocno obciążona, zbieraj dojrzałe owoce w odpowiednim terminie, ale nie usuwaj zdrowych zawiązków bez wyraźnego powodu. Po zmianie obserwuj nowe kwiaty i owoce; zamierający zawiązek nie odżyje, więc oceniaj rozwój kolejnych owoców.

Jeśli problem obejmuje wiele roślin, nasila się mimo poprawy warunków albo towarzyszą mu uszkodzenia liści, pędów czy korzeni, skonsultuj diagnozę przed stosowaniem środków ochrony lub kolejnym nawożeniem. Przekaż specjaliście nazwę odmiany, notatki i zdjęcia, wskazując również, co już zmieniłeś i kiedy. Gdy dane z kilku sezonów pokazują powtarzający się problem z konkretnym miejscem, można ponownie ocenić układ uprawy i warunki w obiekcie. Wśród modeli do porównania jest szklarnia aluminiowa Bloomcabin Prestige. Przed wyborem ustal jednak, jaki problem ma rozwiązać planowana zmiana: dostęp do roślin, układ grządek czy organizację przestrzeni. Wybór konstrukcji nie zastępuje sprawdzenia nasłonecznienia, temperatury i wilgotności przy roślinach.

Najczęstsze pytania

Czy żółknący zawiązek zawsze oznacza brak zapylenia?

Nie. Niedostateczne zapylenie może być przyczyną u odmiany, która go wymaga, ale podobny objaw powodują też przeciążenie rośliny i stres związany z wodą, temperaturą lub światłem. Najpierw sprawdź wymagania odmiany i to, czy problem dotyczy jednej rośliny, czy całej uprawy.

Czy ogórki w szklarni trzeba zapylać ręcznie?

Nie zawsze. Odmiany partenokarpiczne zawiązują owoce bez zapylenia, a inne mogą go wymagać. Sprawdź opis nasion lub informacje od dostawcy odmiany. Ręczne zapylanie bez tej wiedzy nie rozwiąże problemu z wodą, temperaturą ani nadmiernym obciążeniem rośliny.

Czy częstsze podlewanie zatrzyma żółknięcie małych ogórków?

Może pomóc, jeśli podłoże nadmiernie przesycha między podlewaniami, ale samo żółknięcie nie uzasadnia zwiększania częstotliwości podlewania. Najpierw sprawdź wilgotność w strefie korzeni, a nie wyłącznie na powierzchni. Gdy ziemia jest stale mokra, dodatkowa woda może pogorszyć warunki korzeni. Zwróć uwagę także na nierówne rozprowadzanie wody między stanowiskami.

Czy usuwać żółknące zawiązki?

Jeśli zawiązek wyraźnie przestał rosnąć i więdnie, można go ostrożnie usunąć, nie szarpiąc pędu. Zanotuj wcześniej, na której roślinie i w jakim miejscu się pojawił. Samo usunięcie nie usuwa przyczyny, a zdrowych, rozwijających się owoców nie warto usuwać bez powodu.

Czy warto dodać nawóz, gdy małe ogórki żółkną?

Nie na podstawie samej barwy owocu. Podobny objaw może mieć kilka przyczyn, a nadmiar nawozu także szkodzi korzeniom. Oceniaj wygląd całej rośliny i podłoża; jeśli podejrzewasz problem z odżywieniem, oprzyj decyzję na badaniu gleby lub podłoża.

Żółknący zawiązek pokazuje, że jego wzrost został zahamowany, ale sam w sobie nie mówi dlaczego. Najpierw rozróżnij zamierający młody owoc od opadłego kwiatu i zmiany barwy dojrzałego ogórka. Potem sprawdź wymagania odmiany, obciążenie rośliny oraz warunki przy korzeniach i kwiatach. Porównanie kilku stanowisk, krótkie notatki i zdjęcia pomagają wybrać właściwy trop. Jeśli objawy obejmują całą roślinę lub szybko się nasilają, dokładniejsza diagnoza jest rozsądniejsza niż przypadkowe nawożenie czy podlewanie.

45% LEPSZA CENA PRZY ZAKUPIE ONLINE
Skorzystaj z najlepszej oferty już dziś i zacznij tworzyć swój idealny ogród!
Zapytaj nas
Skontaktuj się
Telefon:
Email:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Nr rejestracyjny:
38944924
Adres:
Thriges Plads 6, 5000 Odense C, Denmark
Media społecznościowe
Śledź nas na Instagramie, Facebooku i Twitterze, aby dowiedzieć się o nowościach i ofertach Bloomcabin:
X
Masz pytania i chcesz, abyśmy oddzwonili?
+48
−
✖