Viltu liggja í saunu? Berðu saman bekkjalengd og skipulag

Leiðarvísir um bekkjaskipan í saunu
Viltu geta legið út af á bekk í saununni? Þá segir heildarflatarmál klefans ekki hvort leguplássið henti. Það sem skiptir máli er samfelld, nýtanleg lengd á bekknum, næg breidd fyrir þá stöðu sem þú velur og hvort aðrir geti setið án þess að taka sama pláss. Skoðaðu því bekkjaskipanina sjálfa, ekki aðeins ytri mál eða heiti á stærðarflokki. Hér er farið yfir hvernig þú mælir leguflötinn, lest teikningar og metur samhliða notkun áður en þú berð saman saunur.

01
Legulengd miðað við líkamsstöðu
Áður en þú skoðar teikningar skaltu ákveða hvernig þú ætlar að liggja. Ef þú liggur á bakinu með fæturna beina tekur líkaminn meira pláss á lengdina en ef þú beygir hnén eða liggur á hlið. Prófaðu þá stöðu sem þú hyggst nota og mældu bilið frá höfði að hælum. Sú mæling er persónulegt viðmið, ekki staðlað mál sem á að henta öllum. Ef fleiri en einn mun nota bekkinn skaltu bera saman mælingar þeirra sem ætla að liggja á honum. Lengsta mælingin gefur viðmið fyrir bekk sem allir þessir notendur eiga að geta legið á, þó að breiddin þurfi líka að henta hverjum og einum.
Ákveddu líka hversu mikið bil þú vilt hafa við höfuð og fætur. Ekki gera ráð fyrir að þér sé þægilegt að liggja alveg upp við endabrúnina. Það er munur á því að geta komið sér fyrir og að geta legið í þeirri stöðu sem þú kýst. Ef þú ætlar að nota höfuðstuðning skaltu hafa hann með þegar þú prófar legustöðuna, því staðsetning hans getur breytt því hvar höfuðið hvílir. Skráðu bæði sjálfa líkamslengdina í þessari stöðu og það heildarpláss sem þú vilt hafa til umráða. Síðan berðu heildarplássið saman við bekkjarflötinn, ekki lengd allrar saununnar. Þannig verður ljóst hvort bekkurinn rétt rúmar þig eða býður einnig upp á svigrúmið sem þú óskaðir eftir. Ekki nota skálínu yfir bekkinn sem lengdarviðmið nema þú hafir líka prófað að öll legustaðan komist fyrir innan breiddar hans. Mæld lengd ein og sér sýnir ekki hvort axlir eða hælar fari út fyrir brúnina.
Samfelld lengd á bekknum
Samfelld bekkjalengd er sá flati hluti sem líkaminn getur legið á án þess að yfirborðið hætti, beygist eða breyti hæð. Mældu í sömu átt og líkaminn liggur, frá einum enda nýtanlega flatarins til hins. Ekki leggja saman bekki sem mætast í horni, liggja sitt hvorum megin við bil eða eru á mismunandi hæðum. Þeir geta aukið heildarflötinn en mynda ekki endilega einn beinan legustað. Ef teikning sýnir lengd bekkja án þess að merkja skiptingar skaltu fá mál hvers hluta fyrir sig.
Fyrir tunnusaununa HC-150 er skráð flatarmálið 2,97 m². Sú fermetratala getur hjálpað við samanburð á uppgefnum stærðum, en sýnir ekki hve langur beinn bekkjarflötur er. Á málsettri teikningu skaltu skoða hvar lengdarmálið byrjar og endar. Ef það nær milli veggja þarf að koma fram hvort bekkurinn nái alla leið að þeim eða hvort bil sé við annan endann. Bakhlið, endastykki eða annar fastur hluti getur einnig afmarkað það rými sem þú hefur til umráða. Biddu því um lengdina milli þeirra marka sem líkaminn þarf að rúmast innan. Skráðu þá tölu sérstaklega frá heildarlengd bekkjarins ef hún er önnur. Þegar tvö líkön eru borin saman þarf að nota sömu mæliaðferð fyrir bæði; annars gæti annað málið lýst nýtanlegum fleti en hitt aðeins stærð smíðahlutans. Ef aðeins annað líkanið hefur staðfest bekkjamál er samanburðurinn enn ófullgerður, jafnvel þótt bæði séu með uppgefið flatarmál.
02
Breidd bekkjarins og legustaðan
Lengd ein og sér tryggir ekki legupláss; nýtanleg breidd þarf líka að henta stöðunni. Mældu axlirnar og taktu mið af því hvernig þú ætlar að hafa handleggina. Þú þarft ekki jafn mikla breidd ef þú liggur með handleggina meðfram bolnum og ef þú vilt hafa þá út til hliðar. Breiddin getur einnig verið mismunandi eftir líkamsstöðu og milli þeirra sem nota saununa. Þess vegna er gagnlegra að bera saman raunverulega legustöðu hvers notanda en að styðjast við eina almenna viðmiðunartölu.
Skoðaðu breiddina þar sem höfuð, búkur og fætur verða, ekki aðeins þar sem bekkurinn er breiðastur. Málsetning getur átt við allan bekkinn eða aðeins þann flata hluta sem hægt er að nota; fáðu skýrt svar um hvort tveggja. Ef bak eða upphækkuð brún skerðir leguplássið skaltu miða við breiddina sem eftir stendur. Fyrir HC-225 tunnusaununa úr hitaviði er gagnlegt að biðja sérstaklega um þetta nýtanlega breiddarmál ásamt grunnmynd. Prófaðu síðan ekki bara að liggja kyrr heldur einnig að færa handleggina í þá stöðu sem þú notar venjulega. Ef þú vilt geta snúið þér á hlið skaltu athuga það í sömu prófun. Bekkur sem rúmar eina nákvæma stellingu getur reynst þrengri en þú vilt við slíka hreyfingu. Skráðu því hvort breiddin dugi aðeins fyrir valda legustöðu eða einnig fyrir þær breytingar á stöðu sem skipta þig máli. Þannig verður breiddarsamanburðurinn skýrari en einfalt svar um að bekkurinn sé nógu breiður.
Legupláss á L-laga bekkjum
L-laga bekkjaskipan getur boðið upp á tvo arma, en lengd þeirra leggst ekki sjálfkrafa saman í einn beinan leguflöt. Hornið breytir stefnu bekkjarins; sá sem liggur á öðrum arminum getur ekki notað hinn sem framlengingu án þess að breyta legustöðu. Mældu því hvorn arm fyrir sig eftir lengdarstefnunni. Ef annar armurinn er nógu langur fyrir þig en hinn stuttur skiptir það máli hvort þú getur legið í þeirri átt sem hentar þér á lengri hlutanum.
Grunnmynd hjálpar til við að greina á milli stórs heildarflatar og samfelldrar lengdar sem nýtist til að liggja. Merktu inn beina legulínu á hvorn arm og athugaðu hvort breiddin sé næg alla leið. Hornið getur verið sameiginlegur hluti beggja bekkja, þannig að tvö lengdarmál kunna að telja sama flötinn með. Það þarf ekki að vera vandamál þegar einn notar saununa, en skiptir máli ef annar situr á hinum arminum. Merktu þá líka hvar höfuð eða fætur þess sem liggur verða í horninu og hvort það svæði sé jafnframt ætlað þeim sem situr. Ekki telja hornið tvisvar sem laust notkunarsvæði. Ef lengri armurinn hentar til að liggja en styttri armurinn til að sitja getur þessi skipan verið gagnleg, að því gefnu að notkunin skarist ekki. Samanburðurinn ætti því að sýna bæði lengd hvors arms og hvernig þeir tengjast, fremur en eina samanlagða bekkjalengd sem felur lögunina.

03
Pláss fyrir setu á meðan einhver liggur
Ef þú vilt geta legið meðan aðrir sitja skaltu bera saman tvö notkunarsvæði í sömu bekkjaskipan. Leguflöturinn þarf að haldast laus og samfelldur; setusvæði hinna má ekki skarast við hann þannig að einhver þurfi að sitja á fótum þess sem liggur eða færa sig til. Mældu því fyrst lengd og breidd legustaðarins og merktu síðan hvar aðrir gætu setið. Það sýnir hvort skipulagið hentar þessari samhliða notkun, án þess að þurfa að áætla almennan hámarksfjölda.
Teiknaðu svæðin inn á grunnmynd í réttum hlutföllum og merktu bæði bekkjarflötinn og það gólfpláss sem sitjandi notandi þarf fyrir fæturna. Aðskilið sæti er ekki endilega aðgengilegt ef leiðin að því liggur yfir legustað annars. Athugaðu hvort hægt sé að komast að sætinu og aftur frá því án þess að sá sem liggur þurfi að færa sig. Þegar þú skoðar bekkjaskipan N-210 tunnusaununnar skaltu því biðja um teikningu sem sýnir tengsl bekkjanna við inngang og gönguleið, ekki aðeins lengd þeirra. Það felur ekki í sér að tiltekin skipan sé staðfest fyrir líkanið; tilgangurinn er að fá gögnin sem samanburðurinn þarf. Skráðu niðurstöðuna fyrir þá notkun sem þú hefur í huga, til dæmis einn liggjandi og einn sitjandi. Sú lýsing er gagnlegri fyrir þetta val en almenn tala um sætafjölda, því hún sýnir hvort báðir geti notað sitt pláss samtímis og hvort hægt sé að fara um klefann.
Þegar tveir vilja liggja samtímis
Ef tveir ætla að leggjast út af samtímis þarftu að athuga hvort skipulagið bjóði upp á tvö raunveruleg legurými. Ef þeir liggja hlið við hlið þarf næga breidd fyrir báða og næga lengd í þá átt sem þeir liggja. Ef þeir liggja hvor á eftir öðrum skiptir heildarlengd hins samfellda bekkjar máli, en þú þarft samt að gera ráð fyrir bilinu sem hvor vill hafa við höfuð og fætur. Ekki gera ráð fyrir að breiður bekkur sé sjálfkrafa nógu langur fyrir tvo. Tveir aðskildir bekkir eru annar möguleiki; þá þarf að meta lengd og breidd hvors þeirra út frá þeim einstaklingi sem á að nota hann.
Teiknaðu legustöður beggja inn á sömu grunnmynd og athugaðu hvort þær skarist eða nái út fyrir bekkina. Notaðu mælingar beggja einstaklinga, ekki tvö eins svæði nema plássþörf þeirra sé í raun sú sama. Mældu breiddina þar sem búkur og handleggir verða og athugaðu hvort hvor geti komið sér fyrir án þess að hinn þurfi að rísa upp. Fyrir tunnusaununa N-250 þarf að fá bekkjamál áður en hægt er að meta þessa notkun. Ef leguplássin eru á aðskildum bekkjum mega þeir vera í mismunandi hæð; aðalatriðið er að hvor bekkur hafi sjálfur samfelldan flöt sem hentar sínum notanda. Hæðarmunur gerir þá ekki að einum sameiginlegum legufleti. Ef annar bekkurinn er styttri getur skipting milli notenda skipt máli, en ekki láta þá lausn fela að annar þeirra geti aðeins legið í annarri stöðu en hann ætlaði sér. Skráðu sérstaklega hvaða bekkur hentar hvorum og hvort niðurstaðan breytist ef þeir skipta um stað.
04
Þrep og bekkir í fleiri en einni hæð
Þrep geta tengt saman bekki í mismunandi hæð, en þau teljast ekki sjálfkrafa með sem hluti af einum samfelldum legufleti. Þegar metið er pláss til að liggja beint út af skaltu mæla hvern láréttan bekkjarhluta sérstaklega. Ef yfirborðið hækkar eða lækkar við mótin er ekki hægt að leggja lengdirnar saman eins og um einn flöt sé að ræða. Sama á við um opið bil milli aðskildra bekkja. Þrep getur nýst til að komast upp á bekk eða niður af honum, en það bætir ekki við legulengd bekkjarins fyrir ofan. Tilgangur mælingarinnar er að finna flötinn sem styður líkamann í þeirri legustöðu sem þú hefur valið.
Skoðaðu grunnmynd og þversnið saman. Grunnmyndin sýnir lengd og breidd, en þversniðið sýnir hæðarbreytingar sem sjást ekki endilega ofan frá. Við samanburð á LC-260 tunnusaununni skaltu fá staðfest hvaða hlutar teikningarinnar eru bekkir, þrep eða aðrir fletir. Ekki túlka alla rétthyrnda fleti á grunnmynd sem legupláss. Samfelldur bekkjarflötur þarf þó ekki að vera úr einni heilli plötu: venjuleg samskeyti og bil milli bekkjarfjala eru annað en op á milli aðskildra bekkja. Skoðaðu því hvað teikningin sýnir í raun áður en þú dregur bil frá lengdinni. Ef bekkurinn er samsettur úr fleiri en einum hluta skaltu fá staðfest hvort yfirborðin séu í sömu hæð og hvort þau séu ætluð til að mynda einn nothæfan bekk. Þannig er hvorki talið með þrep sem legupláss né útilokaður heill bekkur aðeins vegna þess að fjalaskipting eða samskeyti sjást á mynd.
Nýtanlegt pláss við bogadregna veggi
Við bogadreginn vegg þarf að skoða bæði bekkjarflötinn og rýmið rétt fyrir ofan hann. Veggur getur hallast inn yfir hluta bekkjarins, þannig að breidd fjalanna ein segir ekki hvort líkaminn rúmist þar. Við enda bekkjar getur einnig verið minna laust pláss fyrir höfuð eða fætur en við miðjuna. Þetta þarf að staðfesta fyrir hvert líkan; lögun tunnusaunu segir ekki ein og sér hversu mikið legupláss er inni í henni. Hér er ekki verið að meta almenna lofthæð klefans heldur hvort veggur eða annar fastur hluti þrengi að þeirri legustöðu sem þú ætlar að nota.
Grunnmynd með innanmálum sýnir útlínur bekkjarins, en þversnið þarf til að sjá hvernig bogadreginn veggur liggur miðað við hann. Þegar þú skoðar HCF-300 tunnusaununa úr hitaviði skaltu biðja um báðar teikningarnar ef þessi tengsl eru ekki skýr í fyrirliggjandi gögnum. Athugaðu sérstaklega hvar axlir og handleggir verða í þeirri legustöðu sem þú valdir. Breidd við yfirborð bekkjarins getur verið önnur en laust rými aðeins ofar, þar sem líkaminn liggur. Skoðaðu líka hvort sama rými sé við báða enda; mögulegt legupláss þarf ekki að vera jafnt þótt bekkurinn sjálfur virðist samhverfur. Ef ljósmynd er tekin skáhallt getur hún gert slíkan mun erfitt að greina. Notaðu hana til að átta þig á staðsetningu hlutanna, en láttu málsetningu ráða samanburðinum. Markmiðið er að staðfesta að allt svæðið sem þú þarft sé laust, ekki aðeins að finna nógu langa línu eftir fjalafletinum.

05
Málsetningar sem teikningin þarf að sýna
Góð samanburðarteikning sýnir lengd og breidd hvers bekkjarflatar, mælistefnuna og hvar bekknum lýkur eða hann breytir um hæð. Hún ætti einnig að gera skýrt hvort mál eiga við innra yfirborð, ytri hluta eða aðeins heildarstærð saununnar. Ef bak, brún eða bil tekur frá nýtanlegum fleti skiptir máli hvort það sé sýnt. Biddu um bæði grunnmynd og þversnið ef lögun veggja eða hæðarbreytingar geta haft áhrif á legustöðuna.
Gakktu úr skugga um að teikningin eigi við þá bekkjaskipan sem fylgir líkaninu og útfærslunni sem þú ert að skoða. Ekki gera ráð fyrir að aukabekkur, höfuðstuðningur eða önnur uppsetning sé innifalin nema það sé skýrt tekið fram. Fyrir LCF-300 tunnusaununa úr hitaviði skaltu bera líkanheiti á teikningu saman við heiti í vörugögnum og fá staðfest hvað fylgir þeirri útfærslu sem er í boði. Ef teikningin sýnir valkosti þarf að greina hvaða mál tilheyra hverjum þeirra. Skráðu einnig dagsetningu eða útgáfu teikningar ef hún kemur fram, svo ekki sé óvart stuðst við ólíkar útgáfur í samanburðinum. Gott er að halda þremur upplýsingum aðskildum: staðfestu bekkjamáli, því sem mynd sýnir án málsetningar og því sem enn vantar svar við. Óstaðfest lengd á ekki að verða að áætluðu leguplássi í samanburðartöflunni. Þessi aðgreining gerir auðveldara að sjá hvort líkan uppfylli þarfirnar eða hvort gögnin séu einfaldlega enn ófullnægjandi.
Prófun á bekkjamálum í fullri stærð
Þegar þú hefur fengið mál geturðu prófað þau á gólfi heima. Merktu með límbandi lengd og breidd þess flatar sem þú ert að bera saman, leggstu síðan í þá stöðu sem þú ætlar að nota og athugaðu hvort plássið henti. Prófaðu einnig breiðari handleggjastöðu ef hún skiptir þig máli. Ef aðrir eiga að sitja eða liggja með þér skaltu merkja þeirra svæði inn á sama grunnmynd og kanna hvort notkunin skarist. Merktu líka horn, enda og op milli bekkja þar sem þau koma fram á teikningunni. Þannig prófarðu lögunina sem er í boði fremur en einn stóran rétthyrning sem gæti gefið ranga mynd af leguplássinu.
Notaðu prófunina sem viðbót við málsetta teikningu, ekki sem staðgengil fyrir hana. Gólfið sýnir hvort lengd og breidd rúmi legustöðuna, en ekki hvernig bekkjarbrún, bak eða veggur verður við líkamann. Þegar þú berð S-140 tunnusaununa saman við önnur líkön skaltu því prófa aðeins staðfest bekkjamál, ekki breyta uppgefnu flatarmáli í ímyndaðan bekk. Settu sömu merkingar á gólfið fyrir hvert líkan og skráðu hvað breytist: bil við endana, pláss fyrir handleggi eða laus sæti fyrir aðra. Ef eitt líkan virðist henta betur skaltu geta nefnt hvaða mæling skýrir það. Við prófun tveggja legustaða getur verið gagnlegt að báðir notendur taki þátt, því tveir teiknaðir útlínufletir segja minna en raunverulegar líkamsstöður. Niðurstaðan verður þá skýr lýsing á því hvernig þú vilt nota bekkina. Hún sýnir líka hvort þú sættir þig við að sitja stundum í stað þess að liggja þegar fleiri nota saununa.
Algengar spurningar
Dugar flatarmál saununnar til að vita hvort hægt sé að liggja?
Nei. Fermetratala segir ekki hvernig bekkirnir liggja eða hversu langur einn samfelldur bekkjarflötur er. Berðu hana saman við málsetta teikningu sem sýnir lengd og nýtanlega breidd hvers bekkjar.
Hvernig finn ég út hvort bekkurinn sé nógu langur?
Mældu legustöðuna sem þú ætlar að nota, frá höfði að hælum, og berðu hana saman við beinan, samfelldan hluta bekkjarins. Athugaðu líka hvort þú viljir svigrúm við endana.
Má leggja saman lengd bekkjanna í L-laga skipan?
Ekki til að meta hvort einn geti legið beint út af. Mældu hvorn arm fyrir sig í lengdarstefnu; hornið breytir stefnu flatarins og er ekki sjálfkrafa framhald á sama legufleti.
Getur einn legið meðan aðrir sitja?
Það fer eftir því hvort bekkjaskipanin býður upp á aðskilið nýtanlegt setupláss. Teiknaðu leguflötinn inn á grunnmyndina og athugaðu hvort sæti fyrir aðra skarist við hann.
Hvaða upplýsingar á að biðja um ef teikningin sýnir aðeins heildarstærð?
Biddu um málsetta grunnmynd og þversnið sem sýna lengd og breidd bekkjanna, þrep, bil og mismunandi hæðir. Fáðu jafnframt staðfest hvaða bekkjaskipan fylgir þeirri útfærslu sem þú ert að bera saman.
Ef þú vilt geta legið í saununni skaltu bera líkön saman út frá bekkjarfletinum sem þú hefur raunverulega til umráða. Mældu legustöðuna þína, staðfestu samfellda lengd og nýtanlega breidd og athugaðu hvort aðrir hafi aðskilið pláss. Samanlögð lengd bekkja í horni, þrep og heildarflatarmál segja ekki til um lengd eins leguflatar. Þegar bekkjamálin og skipanin liggja fyrir geturðu greint á milli þess að einn geti rétt komið sér fyrir og þess að fyrirhuguð samhliða notkun gangi upp. Það er sá munur sem ætti að ráða valinu.