Szklarnia na murze

Szklarnia Classic na podmurówce z cegły, kamienia lub betonu

Model Classic ma tradycyjną formę wolnostojącej szklarni z symetrycznym dachem, a jego aluminiową ramę montuje się na podmurówce przygotowanej przez klienta. Podstawa z cegły, kamienia, bloczków lub wykończonego betonu staje się integralnym elementem konstrukcji.

Model można skonfigurować z myślą o uprawie w gruncie, donicach lub na stołach, dobierając wymiary i wysokość podmurówkioraz rodzaj pokrycia . Szczegółowy wariant trzeba ustalić przed przygotowaniem fundamentu i podmurówki.

Classic jest szklarnią wolnostojącą, a nie przyścienną — nie wykorzystuje ściany domu jako części konstrukcji. Bloomcabin Polska.

Podmurówka porządkuje wygląd szklarni i osłania jej dolną część

To rozwiązanie dla osób, które chcą połączyć wygodną przestrzeń do uprawy ze starannym wykończeniem ogrodu. Materiał, wysokość oraz detale podmurówki przy wejściu warto zaplanować razem z całą szklarnią.

Aluminiowa szklarnia przystosowana do podmurówki

Powierzchnia: około 3,8–28,1 m², zależnie od wybranej konfiguracji.

Wysokość podmurówki: około 10–50 cm zależnie od konfiguracji; ostateczną wysokość należy potwierdzić razem z wymiarami podstawy i otworu drzwiowego.

Podstawowe szerokości: około 2,35 m i 3,10 m, zależnie od wybranej konfiguracji.

Pokrycie: poliwęglan, hartowane szkło bezpieczne o grubości 4 mm oraz inne warianty dostępne w wybranych konfiguracjach. Rodzaj pokrycia wpływa na wygląd szklarni i sposób rozpraszania światła we wnętrzu.

Wentylacja: ręcznie otwierane okna dachowe; w wybranych konfiguracjach dostępne jest także automatyczne otwieranie. Wysokie rośliny, podpory i wyposażenie nie powinny ograniczać ruchu okien.

Rama: aluminium malowane proszkowo.

Odwodnienie: zintegrowane rynny, z których wodę można odprowadzić od fundamentu albo skierować do przygotowanego zbiornika na deszczówkę.

Drzwi: przesuwne; ich wariant zależy od wybranej konfiguracji. Otwór drzwiowy, wysokość progu i dojście muszą być przygotowane zgodnie z zatwierdzonymi wymiarami.

Gwarancja: 12 lat, zgodnie z warunkami gwarancji.

Światło, dostęp i przestrzeń wokół szklarni

Miejsce powinno zapewniać roślinom odpowiedni dostęp do światła, a użytkownikowi wygodne dojście przez cały sezon. Warto obserwować cienie rzucane przez budynki, drzewa i ogrodzenia o różnych porach dnia.

Wokół konstrukcji należy pozostawić przestrzeń potrzebną do mycia pokrycia, opróżniania rynien i kontroli połączeń. Zbyt blisko posadzony żywopłot szybko utrudni te czynności oraz ograniczy dostęp do boków.

Trasa od wjazdu do miejsca montażu powinna umożliwiać bezpieczne przeniesienie elementów. Wąskie furtki, ostre zakręty, schody, miękki grunt i nisko rosnące gałęzie warto uwzględnić przed rozpoczęciem prac.

Fundament odpowiedni do miejsca montażu

Rodzaj fundamentu powinien odpowiadać wielkości szklarni, nośności gruntu i miejscowym warunkom przemarzania. Sposób wykonania podstawy należy ustalić przed zakupem materiałów i rozpoczęciem wykopu.

Grunt zasypowy, teren ze spadkiem albo miejsce, w którym wcześniej prowadzono prace ziemne, może wymagać dodatkowego przygotowania. Stabilności nie należy oceniać wyłącznie na podstawie wyglądu powierzchni.

Gotowy fundament musi zachować prawidłowy obrys i poziom na całej długości. Doraźne wyrównywanie zaprawą na końcowym etapie nie zastąpi dokładnego przygotowania stabilnej podstawy.

Odporność na wiatr, obciążenie śniegiem i kontrola po trudnych warunkach pogodowych

Szklarnia Classic jest przystosowana do wiatru o prędkości 30 m/s i obciążenia śniegiem 210 kg/m². Parametry te obowiązują przy prawidłowym montażu na odpowiednio wykonanej, stabilnej podstawie.

Deklarowane parametry nie zastępują regularnej kontroli stanu szklarni. Po silnym wietrze lub obfitych opadach trzeba obejrzeć pokrycie, drzwi, okna, rynny i otoczenie fundamentu.

Zimą należy utrzymywać bezpieczne dojście bez uderzania narzędziami w murek lub ramę. Śniegu usuwanego z sąsiednich nawierzchni nie powinno się odkładać bezpośrednio przy ścianach szklarni.

Niższa czy wyższa podmurówka — wpływ na wygląd i wnętrze

Niższy murek pozostawia większą powierzchnię przezroczystego pokrycia bliżej gruntu. Może być dobrym wyborem tam, gdzie ważna jest lekka wizualnie forma oraz widok na rośliny z zewnątrz.

Wyższa podmurówka wyraźniej zaznacza szklarnię w ogrodzie i zasłania dolną część wyposażenia. Trzeba jednak uwzględnić, że ogranicza powierzchnię przezroczystego pokrycia tuż nad podłożem.

Decyzję należy podjąć przed murowaniem, ponieważ wysokość wpływa na położenie ramy, otwór wejściowy, próg i wykończenie podłogi. Późniejsza zmiana jednego elementu wymusza zwykle korekty pozostałych.

Regały, stoły i wygodne przejście

Przed ustawieniem wyposażenia warto wyznaczyć miejsce na rośliny, blat roboczy i główne przejście. Powinno ono umożliwiać wygodne wnoszenie donic, podłoża i narzędzi bez zahaczania o uprawy.

Regały ustawione przy podmurówce powinny być stabilne i dopasowane do dostępnej wysokości. Nie należy opierać ich przypadkowo o pokrycie ani mocować do aluminiowej konstrukcji bez przewidzianego rozwiązania.

Pod stołami można przechowywać lekkie akcesoria, ale nie warto wypełniać całej dostępnej przestrzeni. Swobodny przepływ powietrza oraz dostęp do posadzki ułatwiają sprzątanie i utrzymanie porządku.

Próg i dojście dostosowane do codziennego użytkowania

Dojście do drzwi powinno być równe, stabilne i wolne od kałuż. Ma to znaczenie podczas wnoszenia pojemników, worków z podłożem oraz innych cięższych przedmiotów.

Docelowe warstwy posadzki należy uwzględnić przed ustaleniem progu. Dodatkowa kostka, kamień lub inne wykończenie wykonane później może niekorzystnie zmienić wysokość przejścia i działanie drzwi.

Przy wejściu należy pozostawić miejsce na swobodne przesuwanie drzwi, sprzątanie i czyszczenie prowadnic. Donice nie mogą zwężać przejścia ani blokować pełnego otwarcia.

Rynny, odpływ i zbiornik na deszczówkę

Już podczas przygotowywania terenu należy zdecydować, dokąd trafi woda z rynien. Wylot nie może kończyć się w miejscu, z którego deszczówka spływa z powrotem pod fundament.

Zbiornik powinien stać na stabilnym podłożu i mieć zaplanowany przelew. Po napełnieniu nie może obciążać podmurówki ani utrudniać dostępu do boku szklarni.

Rynny trzeba regularnie oczyszczać z liści i innych zanieczyszczeń. Niedrożność powoduje przelewanie się wody w przypadkowych miejscach, co może prowadzić do zawilgocenia otoczenia podstawy.

Wentylacja dopasowana do pogody i upraw

Ciepłe powietrze gromadzi się pod dachem, dlatego okna dachowe pomagają regulować temperaturę i wilgotność we wnętrzu. Sposób wietrzenia warto dostosować do pogody oraz kondycji roślin.

W słoneczne dni otwieranie okien dopiero po silnym nagrzaniu wnętrza może być spóźnione. Poranne wietrzenie pomaga ograniczyć gwałtowny wzrost temperatury, a otwarte drzwi wspierają wymianę powietrza, gdy ktoś jest na miejscu.

Automatyczne otwieranie, jeśli występuje w wybranej konfiguracji, ułatwia codzienną obsługę, ale nie zastępuje kontroli. Trzeba okresowo sprawdzać swobodę ruchu okien i usuwać przeszkadzające pędy.

Szkło czy poliwęglan – co wybrać do modelu Classic

Hartowane szkło bezpieczne o grubości 4 mm podkreśla tradycyjny wygląd modelu Classic i zapewnia przejrzysty widok na wnętrze. Na przezroczystej powierzchni łatwo też zauważyć osad wymagający mycia.

Poliwęglan nadaje szklarni inny wygląd i bardziej rozprasza światło. Warto dopasować go do rodzaju planowanych upraw oraz oczekiwanego stopnia przejrzystości ścian.

Rodzaj pokrycia należy wybrać razem z pozostałymi elementami konfiguracji, jeszcze przed dopracowaniem wyglądu podmurówki. Przejrzystość ścian wpływa na odbiór koloru cegły, kamienia lub betonu.

Łatwa do czyszczenia nawierzchnia, która nie staje się śliska po podlaniu

Kostka lub kamień mogą wizualnie połączyć wnętrze z podmurówką, natomiast fragmenty przeznaczone bezpośrednio pod uprawę wymagają innego rozwiązania. Układ nawierzchni powinien odpowiadać planowanemu sposobowi sadzenia.

Nawierzchnia nie powinna zatrzymywać wody w przejściu ani kierować jej w stronę podmurówki. Warto wybrać materiał, który po podlaniu nie staje się śliski i można go łatwo zamieść.

Przejścia powinny pozostać możliwie równe. Wystające krawędzie, niestabilne płyty i nagłe zmiany poziomu są szczególnie niewygodne podczas przenoszenia konewki, skrzynek lub większych donic.

Planowanie doprowadzenia wody i energii

Plan przyłączy powinien powstać przed wykonaniem fundamentu i nawierzchni. Dzięki temu przepusty można umieścić w odpowiednim miejscu, zamiast później wiercić w gotowej podmurówce albo prowadzić przewody przez wejście.

Punkt poboru wody najlepiej umieścić tak, aby wąż nie przecinał głównego przejścia. Oświetlenie warto rozplanować względem stołu roboczego, drzwi oraz ustawienia regałów.

Wszelkie instalacje elektryczne w wilgotnym środowisku powinny być wykonane przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje. Przewody i urządzenia trzeba chronić przed wodą, uszkodzeniem narzędziami oraz przypadkowym naprężeniem.

Miejsce dla wysokich i rozrastających się roślin

Pomidory, cytrusy w pojemnikach i inne wysokie rośliny najlepiej rozmieścić według ich docelowej wysokości, a nie wielkości sadzonek. Pozwoli to uniknąć kolizji z dachem i oknami.

Podpory, linki i rozrastające się pędy nie mogą blokować okien dachowych. Dostęp do mechanizmów należy zachować także w środku sezonu, gdy rośliny osiągną docelowe rozmiary.

Gatunki wymagające częstej pielęgnacji warto sadzić bliżej przejścia. Rośliny szeroko rozrastające się przy drzwiach szybko utrudniają wejście, dlatego dla nich lepsza jest dalsza część szklarni.

Orientacja wejścia, dostęp do światła i obsługa z każdej strony

Wolnostojącą szklarnię można ustawić niezależnie od ściany budynku. Przy wyborze orientacji warto porównać nasłonecznienie poszczególnych stron oraz przebieg głównych ścieżek w ogrodzie.

Przy ustalaniu orientacji warto uwzględnić całą bryłę, nie tylko położenie wejścia. Układ powinien współgrać z przebiegiem ścieżek i rabat, a jednocześnie nie tworzyć trudno dostępnych stref między szklarnią a istniejącymi elementami ogrodu.

Położenie drzwi najlepiej ustalić względem głównej ścieżki i planowanego układu wnętrza. Wejście powinno prowadzić prosto do przejścia, a nie na regał, stół lub rabatę.

Przestrzeń potrzebna do czyszczenia i kontroli

Strefę przeznaczoną do obsługi szklarni trzeba zachować również po urządzeniu otoczenia. Nie powinny jej zajmować stałe donice, składowane materiały ani inne elementy uniemożliwiające bezpieczne dotarcie do ramy i rynien.

Drzewa i krzewy posadzone zbyt blisko mogą ocierać o pokrycie oraz nanosić liście na dach. Przy planowaniu zieleni należy uwzględnić jej przyszły rozmiar, nie tylko stan w dniu montażu.

Połączenia ramy z podmurówką nie należy trwale zasłaniać. Warto je sprawdzać zwłaszcza po zimie, intensywnych opadach oraz pracach prowadzonych w pobliżu szklarni.

Podmurówka jako stały element kompozycji ogrodu

Podstawa pozostaje widoczna niezależnie od sezonu i aktualnych upraw. Warto zestawić próbki cegły, kamienia lub wykończenia betonowego z kolorem ramy w naturalnym świetle.

Fuga może podkreślić układ muru albo stworzyć spokojniejsze, jednolite tło. Ważne są także detale przy narożnikach, wejściu i górnej krawędzi, ponieważ pozostają bezpośrednio widoczne pod ramą.

Materiał warto ocenić pod kątem trwałości, przydatności do precyzyjnego wykonania detali i łatwości późniejszego czyszczenia. Najniższa cena zakupu nie gwarantuje dobrej jakości podstawy ani jej dopasowania do posesji.

Od zatwierdzenia konfiguracji do gotowej podmurówki

Po zatwierdzeniu konfiguracji i dokładnych wymiarów można rozpocząć przygotowanie fundamentu, podmurówki, wejścia oraz przepustów instalacyjnych. Kolejność prac warto ustalić tak, aby późniejsze etapy nie wymagały przerabiania gotowej podstawy.

Wykonawca powinien pracować na jednej, aktualnej wersji zatwierdzonych wymiarów. Przed rozpoczęciem robót warto potwierdzić, że obrys, wysokość podstawy, położenie drzwi i poziom posadzki są zgodne z zamówioną konfiguracją.

Przed zamówieniem robót warto ustalić zakres odpowiedzialności wykonawcy fundamentu, murarza oraz ekipy przygotowującej posadzkę. Pozwala to uniknąć niejasności przy progu, przepustach i wykończeniu górnej krawędzi podmurówki.

Kontrola podmurówki przed montażem ramy

Po zakończeniu murowania należy sprawdzić długość boków, przekątne, poziom górnej powierzchni i wymiary wejścia. Pomiar w kilku punktach pozwala wykryć różnice niewidoczne przy pobieżnych oględzinach.

Górna powierzchnia pod ramę powinna być czysta, ciągła i wolna od luźnych fragmentów zaprawy. Narożniki oraz krawędzie wejścia trzeba skontrolować osobno, aby nie przeoczyć odchyleń wymiarów lub poziomu.

Termin montażu należy ustalić dopiero po zakończeniu wszystkich prac przy podmurówce i usunięciu wykrytych odchyleń. W dniu montażu podstawa powinna być czysta, sprawdzona i wolna od trwających prac wykończeniowych.

Teren wokół fundamentu po zakończeniu budowy

Po wykonaniu podstawy trzeba prawidłowo ukształtować sąsiedni grunt. Woda opadowa powinna odpływać od szklarni, a nie zbierać się przy murze lub spływać w kierunku otworu drzwiowego.

Ziemia dosypana zbyt wysoko może zasłonić dolną część podmurówki i zatrzymywać wilgoć. Poziom terenu należy skoordynować z nawierzchnią dojścia, odpływem oraz wykończeniem zewnętrznej strony podstawy.

Po większych opadach warto obserwować rzeczywisty kierunek spływu. Kałuże wskazują miejsca wymagające korekty, zanim otoczenie zostanie obsadzone roślinami lub wykończone stałą nawierzchnią.

Kontrola szklarni przed rozpoczęciem nowego sezonu

Wiosenny przegląd najlepiej rozpocząć od obejścia całej konstrukcji. Należy zwrócić uwagę na pokrycie, połączenia ramy z podstawą, stan muru oraz ślady gromadzenia się wody przy fundamencie.

Drzwi i okna trzeba kilkakrotnie otworzyć, aby ocenić płynność ich pracy. Z prowadnic należy usunąć ziemię, liście i drobne kamienie, nie używając przy tym narzędzi mogących uszkodzić profile.

Rynny i odpływy powinny być drożne przed pierwszymi intensywnymi deszczami. Jest to również dobry moment na umycie pokrycia, zanim wnętrze wypełnią nowe rozsady i wyposażenie.

Powierzchnia szklarni a rzeczywisty sposób pracy

Przy wyborze rozmiaru należy policzyć nie tylko miejsce na rośliny, ale również przejście, stół roboczy, regały i przestrzeń potrzebną do otwierania drzwi. Sama powierzchnia uprawowa nie opisuje wygody wnętrza.

Węższa konfiguracja wymaga staranniejszego ustawienia wyposażenia. Większy wariant daje więcej możliwości podziału wnętrza, ale potrzebuje większego fundamentu i odpowiedniej ilości wolnego miejsca dookoła.

Warto przygotować prosty rzut z docelowymi wymiarami donic, stołów i ścieżek. Pozwala to sprawdzić wybraną szerokość przed zatwierdzeniem konfiguracji oraz rozpoczęciem robót murarskich.

Stół roboczy i przechowywanie podręcznych akcesoriów

Stół najlepiej ustawić w miejscu z dobrym dostępem do przejścia, światła i wody. Nie powinien zasłaniać okna dachowego ani wymuszać przenoszenia ziemi przez całą szklarnię.

Narzędzia używane regularnie można trzymać w zamkniętym pojemniku lub na stabilnym regale. Ostre i ciężkie przedmioty nie powinny opierać się o przeszklenie ani pozostawać w strefie drzwi.

Worki z podłożem i duże zapasy zajmują wiele miejsca, dlatego warto przewidzieć dla nich oddzielną lokalizację. Szklarnia przeznaczona do uprawy nie musi pełnić funkcji całorocznego magazynu ogrodowego.

Swobodne korzystanie z drzwi przesuwnych

Prowadnicę i sąsiednie profile należy utrzymywać w czystości. Ziemia wysypująca się z donic, drobny żwir oraz resztki roślinne mogą pogorszyć płynność przesuwania drzwi.

Strefa wejścia nie powinna służyć do odkładania narzędzi, zapasów ani podpór dla roślin. Utrzymanie jej w porządku ułatwia przechodzenie z donicami i workami podłoża oraz chroni ramę przed przypadkowymi uderzeniami.

Jeżeli ze szklarni korzystają różne osoby, warto sprawdzić wygodę progu i dojścia jeszcze przed ostatecznym wykończeniem nawierzchni. Ewentualne korekty są wtedy łatwiejsze niż po zakończeniu wszystkich prac.

Podlewanie wodą zebraną z dachu

Deszczówkę zgromadzoną w odpowiednim zbiorniku można wykorzystać do podlewania. Sposób pobierania wody powinien być wygodny i nie wymagać stawiania konewki w niestabilnym miejscu.

Zbiornik należy okresowo czyścić, a dopływ zabezpieczać przed większymi zanieczyszczeniami. Stan przelewu trzeba kontrolować zwłaszcza jesienią, gdy do rynien łatwo trafiają liście.

Ilość dostępnej deszczówki zależy od opadów, dlatego nie powinna być jedynym źródłem wody dla wymagających upraw. W okresie suszy potrzebny będzie wygodny dostęp do innego źródła wody.

Ograniczanie nadmiernej wilgoci we wnętrzu

Krople na wewnętrznej stronie pokrycia sygnalizują różnicę temperatur i wysoką wilgotność. Regularna wymiana powietrza pomaga ograniczyć długotrwałe zwilżenie liści oraz powierzchni wyposażenia.

Roślin nie warto ustawiać tak gęsto, aby ich liście stale się stykały. Odstępy poprawiają przepływ powietrza i ułatwiają zauważenie pierwszych oznak problemów zdrowotnych.

Podlewanie najlepiej dostosować do pogody i potrzeb podłoża. Rozlewanie wody na posadzkę zwiększa wilgotność bez korzyści dla korzeni, dlatego przecieki należy usuwać, a mokre przejścia osuszać.

Czyszczenie szkła, poliwęglanu i ramy

Kurz, pył i osady zmniejszają przejrzystość pokrycia, dlatego szkło i poliwęglan należy okresowo myć. Najlepiej używać miękkiej ściereczki lub gąbki oraz łagodnego środka odpowiedniego do danego materiału.

Do czyszczenia nie należy używać ostrych skrobaków, ściernych gąbek ani agresywnych preparatów. Mogą one zarysować lub zmatowić pokrycie, a także uszkodzić powłokę proszkową aluminiowych profili.

Do mycia wyżej położonych powierzchni należy używać stabilnego sprzętu ustawionego na równym podłożu. Drabiny nie wolno opierać o pokrycie, a podczas czyszczenia nie należy obciążać dachu.

Czyszczenie wnętrza po zakończeniu upraw

Po zakończeniu upraw należy usunąć obumarłe części roślin, sznurki, etykiety oraz rozsypane podłoże. Opróżniona przestrzeń umożliwia dokładne obejrzenie posadzki, muru i dolnych profili.

Donice i tace warto umyć przed ponownym użyciem. Resztki chorych roślin trzeba usuwać oddzielnie, aby nie przenosić chorób i szkodników na nowe nasadzenia.

Uporządkowanie wnętrza jest też okazją do zmiany ustawienia regałów. Jeśli w poprzednim sezonie przejścia były zbyt ciasne albo wentylacja utrudniona, układ można poprawić przed wniesieniem rozsad.

Rozbudowa wnętrza bez ingerencji w konstrukcję

Nowe półki, podpory i system nawadniania trzeba dobrać do dostępnego miejsca. Nie należy wiercić w ramie, pokryciu ani podmurówce, jeśli wybrane rozwiązanie montażowe nie zostało do tego przeznaczone.

Ciężkie donice powinny stać na stabilnej posadzce, a nie na lekkich regałach bez odpowiedniej nośności. Ich ustawienie warto zaplanować przed napełnieniem, ponieważ późniejsze przenoszenie jest trudne.

Przy każdej zmianie układu należy ponownie sprawdzić drogę do drzwi, okien i punktów poboru wody. Wyposażenie wygodne wiosną może stać się przeszkodą po rozrośnięciu się roślin.

Podpory, podwiązywanie i dostęp pielęgnacyjny

Paliki, linki i inne podpory należy rozmieścić tak, aby utrzymywały rośliny w przeznaczonej dla nich strefie, z dala od pokrycia. Przy wysokich uprawach trzeba zachować wygodny dostęp do regularnego podwiązywania pędów.

Do każdej strony rzędu powinien pozostać dostęp potrzebny do usuwania liści, zbiorów i kontroli zdrowotnej. Zbyt szeroka rabata utrudnia pracę i zachęca do opierania się o konstrukcję.

Rośliny w pojemnikach można sezonowo przestawiać, aby lepiej wykorzystać światło. Należy jednak unikać częstego przesuwania ciężkich donic tuż przy profilach i drzwiach.

Szklarnia dopasowana do zmieniających się potrzeb

Przy wyborze szklarni warto uwzględnić nie tylko pierwszą planowaną uprawę. W kolejnych latach może pojawić się potrzeba ustawienia większych donic, dodatkowego stołu albo zmiany szerokości przejść.

Podmurówka pozostaje stałym elementem, lecz wyposażenie można z czasem przestawiać. Dlatego przy pierwszej aranżacji warto unikać rozwiązań, które niepotrzebnie wiążą wnętrze z jednym układem regałów.

Przeglądy warto wpisać do sezonowego harmonogramu i odnotowywać elementy wymagające ponownej kontroli. Dzięki temu drobne czynności konserwacyjne można wykonać we właściwym czasie, zamiast reagować dopiero po pojawieniu się większego problemu.

Najczęstsze pytania o szklarnię Classic na podmurówce