Wysoka tunelowa szklarnia

Wysoki tunel szklarniowy – więcej miejsca na warzywa i rozsadę przez dłuższy sezon uprawowy

Nasz wysoki tunel szklarniowy Bloomcabin z poliwęglanu jest przeznaczony dla osób, które potrzebują dużej przestrzeni do uprawy pod osłoną i bardziej wytrzymałej konstrukcji niż zwykły tunel foliowy. Rama ze stali ocynkowanej, gęsto rozmieszczone łuki i sztywne panele z poliwęglanu tworzą trwałe rozwiązanie do regularnej uprawy.

Najważniejsze cechy modelu to wygodna wysokość i modułowa budowa. Wersję bazową można wydłużać kolejnymi odcinkami, dzięki czemu powierzchnię uprawy da się dopasować do miejsca na działce i planowanej liczby roślin . Zobacz również nasze szklarnie i ogrody zimowe i sprawdź porady dotyczące planowania i zamówienia.

Przestrzeń na warzywa, rozsadę i rośliny prowadzone na podporach

Model sprawdzi się na działce, na której można wyznaczyć stałe miejsce pod osłoną i zachować dostęp do całej konstrukcji. Przed wyborem długości warto rozplanować grządki, przejście robocze oraz dostęp do drzwi i okien, aby codzienna pielęgnacja była wygodna także po rozrośnięciu się roślin.

Parametry techniczne wysokiego tunelu szklarniowego Bloomcabin

Szerokość: 3,00 m.

Wysokość: 2,10 m.

Długość: model bazowy 4 m, możliwość wydłużania o 2 m.

Rama: stal ocynkowana o grubości 1 mm.

Profil: Omega o szerokości 56 mm.

Rozstaw łuków: 1 m.

Mocowanie paneli: elementy M5 z podkładkami D40.

Kotwienie: każdy łuk zagłębia się około 35 cm w grunt.

Pokrycie: poliwęglan 6 mm z ochroną UV.

Wejście: jedyne drzwi wejściowe z przodu.

Wentylacja: 2 okna boczne.

Gwarancja: 12 lat zgodnie z warunkami gwarancji produktu. Odporność na wiatr: 30 m/s. Dopuszczalne obciążenie śniegiem: 210 kg/m².

Przednie drzwi i dwa boczne okna ułatwiają pracę oraz regulację warunków wewnątrz tunelu

Wysokość tunelu pozwala pracować w pozycji stojącej oraz uprawiać wysokie rośliny, takie jak pomidory i ogórki. Podpory oraz sznurki rozmieść tak, by nie kolidowały z drzwiami ani oknami. W dłuższych wariantach zachowaj drożne przejście na całej długości — ułatwi to pielęgnację roślin i przenoszenie zbiorów.

Dwa boczne okna pozwalają usuwać nagrzane i wilgotne powietrze. Po urządzeniu grządek powinny pozostać łatwo dostępne, dlatego nie należy sadzić bezpośrednio przed nimi silnie rozrastających się roślin. Intensywność wietrzenia trzeba dostosować do nasłonecznienia, temperatury na zewnątrz i etapu rozwoju upraw.

Wietrzenie służy nie tylko ograniczaniu upału. Pomaga również odprowadzać parę wodną powstającą po podlewaniu i zmniejsza czas utrzymywania się wilgoci na liściach. Najlepsze efekty daje połączenie regularnej obserwacji warunków, podlewania skierowanego do podłoża oraz odpowiednich odstępów między roślinami. Okien nie należy traktować jako otworów pozostawianych stale bez kontroli; przed silnym wiatrem trzeba je zamknąć i sprawdzić ich zabezpieczenie.

Cztery sposoby wykorzystania wysokiego tunelu

Wnętrze można urządzić odpowiednio do rodzaju roślin, sposobu pielęgnacji i planowanego terminu zbiorów.

Wybierz miejsce, przygotuj podłoże i zaplanuj wentylację przed ustawieniem ramy

Wybierz możliwie równy i nasłoneczniony fragment działki, którego nie zacieniają budynki ani rosnące drzewa. Warto obserwować wybrane miejsce o różnych porach dnia, aby sprawdzić, jak długo dociera do niego światło słoneczne. Wokół tunelu pozostaw przestrzeń potrzebną do mycia pokrycia, kontroli dolnych krawędzi i usuwania roślinności. Teren nie powinien kierować spływającej wody do wnętrza ani tworzyć zastoin przy punktach kotwienia.

Każdy łuk jest zagłębiany w grunt na około 35 cm, dlatego przed rozpoczęciem prac trzeba sprawdzić podłoże oraz przebieg przewodów, rur i innych instalacji podziemnych. Miejsce powinno umożliwiać wykonanie wszystkich punktów kotwienia bez omijania kamieni, starych fundamentów lub dużych korzeni. Jeżeli grunt jest świeżo nasypany, nierówny albo wyraźnie rozmiękczony, nie należy rozpoczynać montażu bez jego właściwego przygotowania. Stabilność zależy od równomiernego osadzenia całej ramy, a nie od korekty pojedynczego łuku.

Przed wyborem długości rozrysuj grządki, szerokość przejścia, położenie przewodu doprowadzającego wodę oraz strefę otwierania drzwi. Uwzględnij także miejsce potrzebne na ewentualne przedłużenie konstrukcji. Rozbudowa nie będzie praktyczna, jeśli za końcem tunelu znajdzie się później ogrodzenie, drzewo lub stały element małej architektury. Plan powinien obejmować również dojście od furtki i miejsca rozładunku, ponieważ profile oraz panele trzeba bezpiecznie przenieść i rozłożyć przed montażem.

Więcej wskazówek dotyczących planowania i zamawiania znajdziesz w naszych poradach dla kupujących.

Kiedy warto wybrać wysoki tunel zamiast klasycznej szklarni aluminiowej?

Klasyczna szklarnia aluminiowa daje więcej możliwości pod względem wyglądu, kolorów, rodzajów przeszklenia i dopasowania do aranżacji ogrodu.

Wysoki tunel zapewnia przede wszystkim dużą powierzchnię do uprawy, trwałe pokrycie i możliwość prostego wydłużania konstrukcji.

W tunelu układ wnętrza jest podporządkowany przede wszystkim grządkom i przejściu roboczemu, dlatego przy wyborze warto uwzględnić planowaną liczbę oraz wysokość roślin.

Śnieg trzeba brać pod uwagę już przy wyborze lokalizacji

Rzeczywiste obciążenie zależy nie tylko od grubości warstwy, lecz także od rodzaju śniegu i równomierności jego zalegania. Mokry, zbity śnieg obciąża konstrukcję bardziej niż lekki puch. Szczególnej uwagi wymagają miejsca, w których wiatr nawiewa śnieg z dachu pobliskiego budynku albo tworzy jednostronną zaspę.

Dostęp do tunelu powinien pozostać możliwy również poza sezonem. Nie składuj przed drzwiami drewna, narzędzi ani innych przedmiotów utrudniających kontrolę po intensywnych opadach. Śnieg wokół konstrukcji usuwaj ostrożnie, bez uderzania w panele ani mocowania oraz bez używania ostrych narzędzi w pobliżu pokrycia.

Po ustąpieniu zimowych warunków obejrzyj całą długość tunelu z zewnątrz i od środka. Zwróć uwagę na położenie paneli, stalowe połączenia oraz widoczne punkty kotwienia, szczególnie w miejscach, gdzie zalegały zaspy. Wszelkie nieprawidłowości usuń przed rozpoczęciem prac uprawowych, gdy elementy konstrukcyjne są jeszcze łatwo dostępne.

Tunel pomaga przyspieszyć sezon, ale nie jest ogrzewaną szklarnią

W słoneczny dzień wnętrze może nagrzewać się znacznie bardziej niż otoczenie. Nocą tunel szybko traci jednak ciepło, dlatego delikatne rośliny nadal mogą ucierpieć podczas przymrozków.

Sałatę, rzodkiewkę i odporniejsze zioła można uprawiać wcześniej, natomiast pomidory i papryka wymagają ostrożniejszego hartowania.

W okresie przymrozków warto zastosować wewnątrz dodatkową włókninę zamiast sadzić delikatne rośliny zbyt wcześnie i bez zabezpieczenia.

Latem głównym problemem może być nadmiar ciepła, a nie jego brak

Dwa boczne okna warto otwierać, zanim wewnątrz zrobi się zbyt gorąco i rośliny zaczną więdnąć. W upalny dzień spóźnione wietrzenie może nie wystarczyć do szybkiego obniżenia temperatury.

Wysokie pomidory i ogórki trzeba prowadzić tak, aby nie zasłaniały otworów wentylacyjnych.

Podczas długotrwałych upałów można rozważyć sezonowe cieniowanie, ale nie powinno ono ograniczać przepływu powietrza.

Stałe pokrycie oznacza, że grządki trzeba podlewać niezależnie od opadów

Deszcz padający na ogród nie podlewa grządek wewnątrz tunelu. Także podczas deszczowej pogody rośliny pod stałym pokryciem mogą wymagać regularnego podlewania.

Linie kroplujące dostarczają wodę do strefy korzeni bez moczenia liści, a w dłuższym tunelu ograniczają czas potrzebny na podlewanie.

Jeżeli planowane są kolejne moduły, warto od razu przewidzieć możliwość przedłużenia magistrali nawadniającej.

Otwarta działka wymaga przemyślanego ustawienia tunelu

Na działkach bez osłony ze strony drzew lub budynków tunel może być regularnie narażony na silny wiatr. Przy wyborze ustawienia uwzględnij najczęstszy kierunek mocnych podmuchów oraz możliwość pełnego zamknięcia drzwi i okien.

Żywopłot może stworzyć korzystną osłonę, ale zbyt bliskie drzewa powodują cień i ryzyko spadających gałęzi.

Przed wichurą drzwi i okna muszą być całkowicie zamknięte. Nie traktuj otwartego okna jako stałej wentylacji podczas złej pogody.

Prosty układ grządek ułatwia codzienną pielęgnację

Dwa boczne pasy uprawne i środkowe przejście to czytelny sposób wykorzystania szerokości 3 m. Pozwala dotrzeć do roślin bez deptania podłoża.

Podpory dla wysokich warzyw ustaw tak, aby dojście do roślin oraz przepływ powietrza nie pogarszały się w miarę wzrostu pędów.

Szerokość przejścia dobierz do sposobu podlewania i przenoszenia plonów, a w dłuższym tunelu zachowaj ją bez zwężeń na całej trasie do drzwi.

Wersja o długości 4 m może być lepsza na początek niż od razu rozbudowany tunel

Najpierw policz planowaną liczbę pomidorów, ogórków, papryk i roślin rozsadowych. Dopiero później wybierz długość.

Każdy dodatkowy odcinek oznacza więcej miejsca na rośliny, ale także więcej podlewania, nawożenia, podwiązywania i sprzątania.

Przed rozbudową oceń, czy dotychczasowy układ grządek, nawadnianie i organizacja pracy sprawdzają się na tyle dobrze, by wygodnie obsługiwać większą powierzchnię.

Regularne, delikatne mycie pomaga utrzymać dobrą przepuszczalność światła i ułatwia kontrolę paneli

Kurz, pył, osad po deszczu i pozostałości roślinne stopniowo ograniczają przepuszczalność światła. Panele najlepiej myć miękką gąbką lub ściereczką, używając wody i środka odpowiedniego do poliwęglanu. Przed zastosowaniem preparatu należy sprawdzić jego zalecenia, ponieważ agresywne rozpuszczalniki i środki ścierne mogą uszkodzić powierzchnię.

Zaschniętych zabrudzeń nie usuwaj ostrym skrobakiem ani twardą szczotką. Najpierw namocz osad, a następnie zmyj go bez silnego nacisku. Nie opieraj drabiny bezpośrednio o panel; do czyszczenia górnej części użyj stabilnego wyposażenia ustawionego poza konstrukcją.

Mycie jest także okazją do obejrzenia plastikowych podkładek D40, elementów M5 i krawędzi pokrycia. Szukaj poluzowanych mocowań, przesunięć oraz miejsc, w których zbierają się liście. Szybkie usunięcie zabrudzeń z połączeń ułatwia ocenę ich stanu i zapobiega maskowaniu drobnych problemów wymagających regulacji.

Przed rozpoczęciem upraw sprawdź działanie drzwi, okien i mocowań

Kilkakrotnie otwórz i zamknij drzwi oraz oba okna. Sprawdź, czy poruszają się swobodnie, a panele i dostępne mocowania pozostają na właściwym miejscu.

Oczyść podstawę tunelu z liści i resztek roślinnych, aby nie zatrzymywały wilgoci i nie zasłaniały punktów kotwienia.

Podpory, nawadnianie i rośliny wprowadź dopiero po wykonaniu potrzebnych regulacji, gdy dostęp do ramy jest jeszcze łatwy.

Uprawa pod stałym pokryciem wymaga planowania zmianowania i pielęgnacji gleby

Sadzenie pomidorów w tym samym miejscu rok po roku może zwiększać ryzyko chorób odglebowych. Warto zaplanować zmianowanie, osobne grządki albo okresową wymianę części podłoża.

Dłuższy tunel można podzielić na strefy dla różnych rodzin roślin. Ułatwia to zarówno nawożenie, jak i kontrolę problemów.

Kompost i ściółka poprawiają warunki w grządkach, ale nie powinny zasypywać punktów kotwienia ani utrudniać odpływu wody wokół nich.

Tunel można nadal wykorzystywać po zakończeniu zbioru pomidorów

Po usunięciu wysokich roślin można wykorzystać wolne miejsce na sałatę, szpinak, rukolę lub zioła tolerujące niższe temperatury.

Jesienią kontroluj kondensację. Chłodne noce i ciepłe dni sprzyjają skraplaniu pary wodnej, dlatego nadal potrzebne jest krótkie, regularne wietrzenie.

Nie pozostawiaj chorych resztek roślin na zimę. Czysta konstrukcja i uporządkowane grządki ułatwiają start kolejnego sezonu.

Przed dostawą sprawdź nie tylko miejsce tunelu, ale także drogę do niego

Elementy konstrukcji trzeba przenieść z miejsca rozładunku na działkę. Wąska furtka, schody lub bardzo ciasne przejście mogą utrudnić pracę.

Przygotuj płaski obszar do sortowania profili i paneli przed montażem. Ułatwi to sprawdzenie, czy zestaw jest kompletny.

Długi tunel najlepiej składać etapami, na bieżąco kontrolując ustawienie łuków i poziom ramy, zamiast poprawiać całą konstrukcję dopiero na końcu.

Po silnym wietrze szybkie oględziny mogą zapobiec większym problemom

Sprawdź drzwi, boczne okna, mocowania poliwęglanu i połączenia stalowych profili.

Jeżeli panel przesunął się lub poluzował, poprawienie mocowania od razu będzie prostsze niż po kolejnym silnym podmuchu.

Nie sadź wysokich krzewów bezpośrednio przy ścianach tunelu, jeżeli później utrudnią dostęp do kontroli i napraw.

Zachowana dokumentacja ułatwia konserwację i późniejszą rozbudowę tunelu

Po montażu zachowaj instrukcję, dowód zakupu i warunki gwarancji w łatwo dostępnym miejscu. Warto także zapisać datę ustawienia tunelu oraz późniejsze prace, takie jak regulacja drzwi, kontrola mocowań czy montaż kolejnego modułu. Takie notatki ułatwią ocenę stanu konstrukcji po kilku sezonach.

Niewykorzystane elementy montażowe przechowuj w suchym, opisanym pojemniku, z dala od nawozów i wilgotnego podłoża. Nie mieszaj ich z przypadkowymi śrubami o podobnym wyglądzie. Dzięki temu podczas regulacji lub rozbudowy łatwiej będzie znaleźć właściwą część i uniknąć użycia elementu o nieodpowiednim kształcie albo rozmiarze.

Przed zamówieniem przedłużenia ponownie sprawdź układ działki, stan tunelu i dostęp do końca konstrukcji. Rozbudowa wymaga zachowania prostej linii ramy, prawidłowego kotwienia oraz dostosowania przejścia i instalacji nawadniającej do większej długości.

Regularne oględziny liści pomagają wcześnie zauważyć szkodniki i choroby

Osłonięte wnętrze sprzyja intensywnemu wzrostowi, ale niezauważone szkodniki lub chore liście mogą szybko stać się większym problemem. Podczas podlewania oglądaj spodnią stronę liści, młode przyrosty i miejsca styku roślin z podporami. Zwracaj uwagę na plamy, więdnące pędy, lepkie osady i nietypowe odbarwienia.

Oznacz roślinę wymagającą dokładniejszej oceny i nie używaj narzędzi, które miały z nią kontakt, przy zdrowych okazach bez wcześniejszego oczyszczenia. Nożyce po usunięciu porażonych części należy umyć. Chorych resztek nie pozostawiaj na grządce ani w przejściu.

Dobra wentylacja i rozsądne odstępy nie zastępują obserwacji, ale ułatwiają utrzymanie liści w lepszych warunkach. W długim tunelu kontrolę warto prowadzić zawsze w tej samej kolejności, aby nie pomijać roślin rosnących na końcu lub w mniej wygodnym narożniku.

Środkowe przejście powinno służyć do pracy, nie do magazynowania

Najczęściej używane nożyce, sznurki i rękawice trzymaj w jednym miejscu przy wejściu.

Nie zostawiaj skrzynek i worków z ziemią na trasie, którą codziennie nosisz wodę lub plony.

Porządek jest szczególnie ważny w dłuższych wersjach, w których droga od końca tunelu do drzwi jest dłuższa.

Odpływ z pokrycia trzeba uwzględnić przy urządzaniu otoczenia tunelu

Deszcz spływający po łukowym pokryciu trafia w pas gruntu wzdłuż obu boków. Jeżeli powierzchnia jest nieprzepuszczalna albo nachylona w stronę wnętrza, przy dolnej krawędzi może gromadzić się woda. Przed ustawieniem konstrukcji sprawdź kierunek naturalnego odpływu i nie twórz zagłębień, które będą utrzymywać wilgoć przy punktach kotwienia.

Ścieżka biegnąca obok tunelu powinna umożliwiać przejście po deszczu, a jednocześnie nie kierować całego spływu pod ramę. Regularnie usuwaj liście, chwasty i naniesioną ziemię z pasa przy pokryciu. Materiał organiczny pozostawiony w tym miejscu utrudnia kontrolę, zatrzymuje wilgoć i może zakrywać oznaki przesunięcia dolnych elementów.

Jeśli chcesz zbierać wodę opadową, zaplanuj ten system niezależnie od nawadniania wewnątrz tunelu. Zbiornik nie powinien blokować dostępu do konstrukcji, drogi transportu ani miejsca przewidzianego na przedłużenie. Nie może też opierać się o panele ani stalową ramę.

Grządki warto urządzić dopiero po ustawieniu i sprawdzeniu całej ramy

Głębokie przekopywanie, rozwożenie kompostu i wyznaczanie trwałych krawędzi grządek wykonuj po zakończeniu montażu, gdy znane jest dokładne położenie łuków oraz przejścia. Pozwala to uniknąć zasypania punktów kotwienia i pozostawić dostęp do dolnych części konstrukcji. Podłoże uprawowe powinno być oddzielone od strefy, w której trzeba później sprawdzać osadzenie ramy.

Przed pierwszym sezonem oceń strukturę i przepuszczalność gleby. Podłoże pod stałym pokryciem nie jest regularnie przepłukiwane przez deszcz, dlatego dawki nawozu trzeba dostosować do potrzeb roślin. Nadmiar składników może gromadzić się w grządkach i utrudniać prowadzenie kolejnych upraw.

Stałe ścieżki pomagają ograniczyć ugniatanie ziemi przeznaczonej pod korzenie. Wyznacz je tak, aby można było dosięgnąć środka każdej grządki bez wchodzenia na uprawiane podłoże. Krawędzie grządek nie powinny utrudniać dostępu do podstawy ramy ani zwężać drogi prowadzącej do końca tunelu.

Montaż ramy i paneli wymaga uporządkowanego miejsca oraz pracy zgodnej z instrukcją

Przed rozpoczęciem rozpakuj elementy na płaskiej powierzchni, posegreguj je według etapów i porównaj z dokumentacją. Paneli nie pozostawiaj niezabezpieczonych podczas porywistego wiatru. Ze względu na długość profili i gabaryty pokrycia przenoszenie oraz ustawianie części powinno odbywać się z pomocą odpowiedniej liczby osób.

Podczas montażu używaj właściwych narzędzi i środków ochrony odpowiednich do wykonywanej pracy. Nie próbuj korygować ustawienia całej konstrukcji przez wymuszanie położenia pojedynczego panelu. Najpierw sprawdź linię łuków, poziom, przekątne i połączenia ramy, a pokrycie mocuj dopiero zgodnie z kolejnością przewidzianą w instrukcji.

Po zakończeniu prac usuń z wnętrza opakowania, odcięte opaski i luźne elementy. Następnie sprawdź pełny ruch drzwi i obu okien oraz obejrzyj wszystkie dostępne mocowania. Grządki, podpory i instalację wodną wprowadzaj dopiero wtedy, gdy konstrukcja jest kompletna, stabilna i nie wymaga dalszego dostępu montażowego.

FAQ – Wysoki tunel szklarniowy Bloomcabin